Να μην έχουμε ποτέ εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, αλλά να παρακαλούμε το Θεό για να μας στερεώση στην πίστι.
Είχε έλθη στον Γέροντα Σίμωνα, θυμάται ο π. Ζωσιμάς, ένας κηπουρός – εργάτης στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και εξομολογήθηκε.
Η ιστορία του Νικηταρά προκαλεί έκπληξη. Όταν άλλοι οπλαρχηγοί αλληλοσκοτώνονταν για τα «γρόσια» εκείνος, μετά την άλωση της Τριπόλεως δεν θέλησε να πάρει ούτε ένα λάφυρο.
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα
Κάποιος γέροντας έλεγε συνεχώς την ευχή, Παναγία μου, σώσε με! Παναγία μου, σώσε με!
Μανώλης Χετζογιαννάκης
Στα νότια της λεκάνης της Εμπάρου υψώνεται ένας μεγάλος ασβεστολιθικός όγκος που ονομάζεται από τους ντόπιους «Δέτης».
Θυμήθηκα τὴν ἐποχὴ πρὶν 80 χρόνια, ὅταν ἤμουν μικρὸ παιδί, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἔπιναν ἕνα ποτήρι νερὸ κ᾽ ἔκαναν τὸ σταυρό τους.
Κατὰ τὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητὴ ὁ Παράδεισος χαρακτηρίζεται ὡς τὸ «ἀεὶ εὖ εἶναι», δηλαδὴ ἡ αἰώνιος εὐφροσύνη, ἐνῶ ἡ κόλαση χαρακτηρίζεται ὡς τὸ «ἀεὶ φεῦ εἶναι», δηλαδὴ ἡ αἰώνιος ταλαιπωρία καὶ καταδίκη. Ἡ διαφορὰ στοὺς δύο αὐτοὺς χαρακτηρισμοὺς βρίσκεται σὲ ἕνα μόνο γράμμα τῆς ἀλφαβήτου, στὸ γράμμα «φ».
Καλησπέρα θέλω να μοιραστώ μαζί σας το δικό μου θαύμα της Γερόντισσας μας,Θα σας πω και την δική μου ιστορία…
Θυμάμαι την πρώτη μου επίσκεψη στον π. Παΐσιο. Νέος άνθρωπος τότε, με τη συνηθισμένη στους νέους ανθρώπους έπαρση και οξύτατη κριτική για τά κακώς κείμενα στο χώρο της Εκκλησίας.
