Προφήτης Μιχαίας (14 Αυγούστου): ‘’Θα θρηνεί η γη και δεν θα μπορεί να βρει παρηγοριά…’’

Ὡς ὀρὸς περίοπτον, καὶ ἐμφανὲς ἀληθῶς, προεῖδες ἐν Πνεύματι, τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, Μιχαία θεόπνευστε, ὅθεν οἱ εὐρηκότες, ἐν αὕτῃ σωτηρίαν, βαίνουσιν ὡς προέφης, ἐν ταὶς τρίβοις Κυρίου, γεραίροντες προφῆτα, τὴν πάνσεπτον μνήμην σου.

Ο προφήτης Μιχαίας έζησε στην Ιερουσαλήμ το 748 – 696 π.Χ., επί των βασιλέων Ιωάθαμ, Άχαζ και Εζεκίου. Ανήκε στη φυλή του Ιούδα και γεννήθηκε στη Μορασθή, από αγροτική και ποιμενική οικογένεια.

Ο Μιχαίας, σχεδόν σύγχρονος με τον προφήτη Ησαΐα, είναι έκτος από τους μικρούς λεγόμενους προφήτες.

Η εποχή του προφήτη ήταν εποχή πολέμων και ηθικής πτώσης.  Οι Ασσύριοι, που είχαν ήδη καταλάβει (722 π.Χ.) το βόρειο Βασίλειο, απειλούσαν και τον Ιούδα. Ο Σενναχηρίμ στα χρόνια του βασιλιά Εζεκία πολιορκεί την Ιερουσαλήμ, η οποία σώζεται από θαύμα. Την καθημερινή ζωή του λαού την χαρακτήριζαν μανία πλουτισμού, απάνθρωπη εκμετάλλευση των αδυνάτων και έλλειψη αλληλεγγύης. Ο βασιλιάς Άχαζ έκλεισε συμμαχία με τους Ασσύριους, έχτισε ειδωλολατρικό θυσιαστήριο στο Ναό του Σολομώντα και πρόσφερε το γιο του ολοκαύτωμα στα είδωλα. (Βασιλ. Δ΄ 6, 2). 

Ο ευσεβής βασιλιάς Εζεκίας κατάργησε την ειδωλολατρία, κομμάτιασε το χάλκινο φίδι που είχε ο πατέρας του ως αντικείμενο λατρείας, επισκεύασε το ναό και τέλεσε με μεγάλη πομπή το παραμελημένο Πάσχα. Επίσης οργάνωσε την άμυνα του κράτους και επιδιόρθωσε τα τείχη της Ιερουσαλήμ.

Οι Ιουδαίοι πίστευαν ότι, αφού ο Θεός κατοικεί στο Ναό, θα προστατεύει πάντα και αποκλειστικά το έθνος τους, γι’ αυτό το λόγο και ήταν σίγουροι ότι, παρά την ηθική τους κατάπτωση, δεν κινδύνευαν από τίποτε.

Ο προφήτης Μιχαίας υπερασπιζόταν τους φτωχούς και τους καταπιεσμένους και κατέκρινε τις αδικίες των αρχόντων και των πλουσίων, διακήρυττε ότι η μόνη οδός σωτηρίας για το έθνος είναι η πίστη στον αληθινό Θεό και η εφαρμογή στην καθημερινή ζωή της δικαιοσύνης και της αγάπης. Ήταν σφοδρός ελεγκτής των παρανομιών του Αχαάβ, βασιλιά του Ιούδα, Θεωρήθηκε ανεπιθύμητος και καταδιώκετο απ’ αυτόν και σωζόταν φεύγοντας στα όρη. 

Αλλά όταν βασίλευσε ο γιος του Αχαάβ Ιωράμ, συνελήφθη απ’ αυτόν, μη ανεχόμενος τους ελέγχους του, κρεμάστηκε και έτσι θανατώθηκε. Το δε σώμα του περισυνέλεξαν οι συγγενείς του και το έθαψαν στη Μορασθή, κοντά στο πολυανδρίο Ενακείμ.

*****

”θα θρηνεί η γη και δεν θα μπορεί να βρεί παρηγοριά”

Αφού και τα ίδια τα στοιχεία της φύσης θα ξεφύγουν από την τάξη τους. Έτσι θα γίνονται σεισμοί σε κάθε πόλη, θα έλθουν ασθένειες και επιδημίες σ’ ολόκληρη τη γη, ισχυρές βροντές και τρομερές αστραπές θα καίνε σπίτια και χωράφια. Καταιγίδες θα αναταράζουν συθέμελα, με τρομερή σφοδρότητα, στεριά και θάλασσα. Η γη θα σταματήσει να καρποφορεί και από την θάλασσα θα ακούγεται τρομερή βοή.

Όλα αυτά θα ξεσηκώσουν μεγάλη αναταραχή στις ψυχές των ανθρώπων και θα προκαλέσουν τον θάνατο πολλών.

Θα ακολουθήσουν σημεία στον Ήλιο, σημεία στη Σελήνη, τ’ άστρα θα ξεφύγουν από την τροχιά τους.

Θα γίνουν θλίψεις εθνών, θα φυσούν μολυσμένοι άνεμοι, θα πέφτει στην γη χαλάζι σαν βολίδα, θα ταραχθεί η εποχή του χειμώνα, θα συμβούν διάφοροι παγετοί, καθώς και ανυπόφοροι καύσωνες, θα ξεσπούν αιφνιδιαστικά κεραυνοί και περίεργες πυρκαγιές.

Με λίγα λόγια θα θρηνεί η γη και δεν θα μπορεί να βρεί παρηγοριά, και όλα αυτά: «επειδή θα πληθύνει η αμαρτία, και θα παγώσει η αγάπη των πολλών». (Ματθ.24,12).

ΠΗΓΗ