
Ή διαφορά μεταξύ τής Ορθοδοξίας καί τών θρησκειών είναι απλή:
Ή Ορθοδοξία θεραπεύει τήν ιδιοτέλεια καί μαζί μέ αυτήν θεραπεύει καί τίς σωματικές καί ψυχικές ασθένειες του ανθρώπου καί αποδίδει στήν κοινωνία καλούς καί τό αγαθούς πολίτες, ενώ οί θρησκείες θεωρούν τήν ανιδιοτέλεια ανέφικτη καί αδυνατούν νά θεραπεύσουν τόν κόσμο, επειδή χρειάζονται κι οί ίδιες θεραπεία.
Ή βάση τής θεραπευτικής τής Ορθοδοξίας είναι «ιατρέ θεράπευσε τον εαυτό σου για να θεραπεύσεις και τους άλλους». Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί χριστιανοί. Υπάρχουν θεραπευμένοι και αθεράπευτοι. Ο θεραπευμένος γίνεται θεραπευτής των άλλων.
Ορθοδοξία που δεν θεραπεύει τον κόσμο, δεν είναι Ορθοδοξία. Το ερώτημα είναι, υπάρχουν σήμερα θεραπευμένοι στην Ορθοδοξία; Η ύπαρξη των Αγίων μαρτυρεί κατ’ αρχήν ότι η Ορθοδοξία θεραπεύει τον κόσμο. Προϋπόθεση για την θεραπεία αυτού που θέλει να θεραπευτεί είναι να έχει καθαρή καρδιά. Γι’ αυτό όταν ο χριστιανός πηγαίνει το δώρο του στην Εκκλησία, πρέπει να έχει συμφιλιωθεί με τον εχθρό του και κατόπιν να προσφέρει το δώρο του.
Ο Δυτικός Κόσμος επέλεξε να μην είναι ο Χριστός το θεμέλιο της κοινωνίας κι η κοινωνία του είναι σχεδόν διαλυμένη. Γιατί είναι διαλυμένη και γιατί η Ορθοδοξία κρατάει ακόμα την οικογένεια και την κοινωνία; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό περιέχεται στα λόγια του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, ότι τις ενώσεις τις δημιουργεί το ωραίο, και η ιδιοτέλεια δεν είναι ωραία.
Δεν μπορεί κανείς να βάλει άλλο θεμέλιο εκτός από αυτό που υπάρχει. Αν εμβαθύνεις στην αιτία, η οποία αρρωσταίνει τους ανθρώπους, που είναι να θεωρείς εκ των προτέρων ανέφικτη την αγάπη και την ανιδιοτέλεια, θα αντιληφθείς γιατί οι κοινωνίες, που απομακρύνονται από το Θεό, διαλύονται.Η ορθή δογματική συνείδηση έχει πρακτικές συνέπειες στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου.
Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
ΓΙΑ ΨΥΧΩΦΕΛΗ – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

1 σχόλιο
Εγώ πάντως θεραπευμένους σε λαϊκους δεν γνώρισα. Και οι πιο “κοντινοί” σε θεραπεία φαίνονταν να μην πατάνε ποδάρι στην Εκκλησία. Τώρα, αν πείτε ότι άλλο τι φαίνεται να είναι θεραπευμένο και άλλο τι είναι, τι να πω…; Πάντως, φαινομενικώς, και κρίνοντας και με βάση την εμφανή πνευματική κατάσταση των “πιστών” του έθνους μας, θα έλεγα ότι η “ορθοδοξία” που λειτουργεί στην Ελλάδα έχει αποτύχει ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ.
Και οι ελάχιστοι θεραπευμένοι (ή μήπως δεν ήταν πλήρως θεραπευμένοι και μόνο έμοιαζαν;) που γνώρισα σε μοναστήρια, ήταν κατά τα άλλα στην κοσμάρα τους, με πολλούς και διάφορους τρόπους.
Μάλλον το είπε και ο Θεός από μόνος του, ότι προτιμάει τους “φτωχούς τω πνεύματι”.
Και μάλλον γι’ αυτό οι άγιοι δεν είναι αλάθητοι…
Αλλά, αν είναι να γίνεις άγιος και να συνεχίσεις να είσαι στην κοσμάρα σου και ξύλο απελέκητο, αρκεί που θα σωθείς; Είναι αρκετό να έρχεται το Άγιο Πνεύμα πάνω σου και, αντί να φωτίζεται ολόκληρος ο νους σου και να είσαι νοητικά ενωμένος με τον Θεό, να μένεις με στραβωμάρα και πλάνη στα περισσότερα πράγματα της ζωής σου;
Άγιοι όπως ο Πορφύριος δεν φαίνεται να είχαν τέτοια στραβωμάρα, αλλά μήπως είχαν και δεν το ξέρουμε γιατί δεν τους γνωρίσαμε;
Πολλά θέλω μάλλον, αλλά το να κατοικεί μέσα σου ο Θεός, και να είσαι σε πλάνη για διάφορα θέματα, εγώ το βρίσκω να είναι σκάνδαλο. Και άντε να είναι τίποτα μικρό, πάει και έρχεται. Αν είναι θέματα δογματικά, ή σχετικά με τους κανόνες της Εκκλησίας, ή με τίποτα άλλο που είναι σοβαρό και που κρίνεται η σωτηρία ανθρώπων, πως γίνεται να σε αφήνει ο Θεός στην κοσμάρα σου;;; Ή μήπως δεν σε αφήνει ο Θεός στην κοσμάρα σου, αλλά εσύ κλείνεις το μυαλό σου στον Θεό γα διάφορα θέματα που, αβάσιμα αλλά δογματικώς, θεωρείς πως είναι ορθά;
Παραδείγματα με αγίους σε πλάνη υπάρχουν πολλά, και στην Εκκλησιαστική ιστορία, αλλά και στην ζωή μας.