Γεροντικοῦ Διδάγματα
Ἡ προσευχή τοῦ Χριστιανοῦ, λέει κάποιος Γέροντας, πρέπει νά γίνεται, πρῶτον, μέ διάθεση εἰρηνική, ὕστερα μέ ἡσυχία καί κοσμιότητα.
Ὅταν προσεύχεται μαζί μέ ἄλλους στήν Ἐκκλησία, πρέπει ν’ ἀποφύγει τίς ἐξωτερικεύσεις τῆς εὐλάβειας καί τίς δυνατές φωνές, πού φέρνουν σύγχυση καί στόν ἴδιο καί στούς ἄλλους.
Ἡ προσευχή ὀφείλει νά γίνεται μέ ἐσωτερικό πόνο τῆς καρδιᾶς καί μέ ἤρεμο νοῦ, ἀφωσιωμένο στόν Θεό.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού πάσχουν ἀπό σωματικές ἀρρώστιες καί ἐνῶ χειρουργοῦνται ἤ καυτηριάζονται ἀπό τόν γιατρό, ὑποφέρουν καρτερικά τόν πόνο, χωρίς φωνές καί φασαρία, σιωπηλά καί ὑπομονετικά.
Ἄλλοι, πάλι, ἀνυπόμονοι χαλοῦν τόν κόσμο ἀπό τίς φωνές, ὅταν τούς κάνουν θεραπεία. Μήπως, ὅμως, ἔτσι ἀποφεύγουν τόν πόνο; Μᾶλλον τόν αὐξάνουν.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει καί μέ τήν προσευχή. Οἱ πνευματικώτεροι ἄνθρωποι προσεύχονται ἀθόρυβα, μέ «στεναγμούς ἀλαλήτους». Ἔτσι, διατηροῦν τήν ψυχική τους γαλήνη. Οἱ ἄλλοι δέν συγκρατοῦν τόν ἑαυτό τους.
Προσεύχονται μεγαλοφώνως, μέ ἐκδηλώσεις ἐξωτερικές, πού συχνά σκανδαλίζουν τούς ἄλλους. Ὁ πραγματικός χριστιανός πρέπει νά ἀποφεύγει τήν ἀκαταστασία καί τά ἐξωτερικά σχήματα.
Νά προτιμᾶ τήν τάξη, τήν ἡσυχία καί τήν ταπείνωση. Αὐτό ζητᾶ καί ὁ Θεός μέ τό στόμα τοῦ Προφήτου, πού λέει:
«Ἐπί τίνα ἐπιβλέψω, ἀλλ’ ἤ ἐπί τόν ταπεινόν καί ἡσύχιον, τόν τρέμοντά μου τούς λόγους;»
Ὅσοι Χριστιανοί διάλεξαν αὐτόν τό δρόμο ἔγιναν παραδείγματα καί φῶς γιά πολλούς ἄλλους.
Ἀντιγραφή γιὰ τό «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»
Σύνδεσμος Μηνιαῖο περιοδικό Ἑλληνορθόδοξης Μαρτυρίας, Χριστιανική Στέγη Καλαμάτας – Ἔτος 58ο – Μάρτιος 2024 – Τεῦχος 587
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
