Προτού σταματήσει ο τροχός του χρόνου στη δική μου ζωή, ελέησόν με⸱
προτού φυσήξει ο άνεμος του θανάτου – και εμφανιστούν στο σώμα μου οι ασθένειες, οι αγγελιαφόροι του θανάτου – ελέησόν με
προτού σκοτεινιάσει για μένα ο μεγαλοπρεπής ήλιος, εκεί ψηλά, ελέησόν με⸱ είθε το φως Σου να λάμπει για μένα εξ ύψους και να διαλύσει το ζοφερό σκότος του νου μου
προτού η γη επιστρέψει στη γη («ότι γη ει και εις γην απελεύση») και αποσυντεθεί, προτού διαλυθούν όλα τα γνωρίσματα του κάλλους της, ελέησόν με⸱
προτού οι αμαρτίες μου, που με εξαπάτησαν, με καταισχύνουν κατά την Κρίση ενώπιον του Κριτού, ελέησόν με Κύριε, πολυεύσπλαχνε
προτού οι ουράνιες δυνάμεις έλθουν, προπέμποντας τον Υιόν του Βασιλέως – και συγκεντρώσουν όλο το πεπτωκός ανθρώπινο γένος ενώπιον του θρόνου του Κριτού – Κύριε ελέησόν με⸱
προτού η φωνή της σάλπιγγος ηχήσει προ της Ελεύσεώς Σου φείσαι των δούλω Σου και ελέησον, ω Κύριε ημών Ιησού
προτού κλείσεις τις θύρες ενώπιόν μου, Υιέ του Θεού, και προτού καταποθώ από την άσβεστη φλόγα της Γεένης, ελέησον με!
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε σύμφωνοι με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε.ΑποδοχήΔιαβάστε περισσότερα
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.
