Ιανουάριος 2025
Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν ο καθένας μας έλεγε «Συγγνώμη, εγώ φταίω»

Διαβάζοντας το βιβλίο ‘Η προσευχή ως ατελεύτητη δημιουργία’ του π. Ζαχαρία Ζαχάρου (πνευματικού της Ι. Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Essex και μαθητή του Αγίου Σωφρονίου) συναντώ την ακόλουθη παράγραφο (σελ. 22), που τη βρίσκω ιδιαίτερα επίκαιρη στις μέρες μας:
Η Οσία Ξένη θεραπεύει, εμφανίζεται σε ανθρώπους και λύνει προβλήματα (24 Ιανουαρίου)

Σ’ ἐσένα, ὢ περιπλαμένη ξένη, Χριστὸς ὁ Κύριος μας ἔδωσε μιὰ διακαὴ μεσίτρια γιὰ ὅλους μας. Ἔχοντας λάβει στὴ ζωή σου βάσανα καὶ θλίψη , καὶ ὑπηρετώντας τὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους μὲ ἀγάπη, ἐσὺ ἀπέκτησες μεγάλη παρρησία στὸ Θεό. Δὶ’ αὐτό, σπεύδουμε θερμὰ σ’ ἐσένα στοὺς πειρασμοὺς καὶ τὴ θλίψη, κραυγάζοντας ἐκ βάθους ψυχῆς : Μὴν ἐγκαταλείψεις τὴν ἐλπίδα μας στὴν καταισχύνη, ὢ εὐλογημένη Ξένια.
Συγκλονιστικό γεγονός: Η κωφή που άκουγε μόνο κατά την εξομολόγηση
Διαβάζεις την ζωή των αγίων και βλέπεις μπροστά σου ζωντανές μεταφράσεις του Ευαγγελίου και εμπνέεσαι!

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
…Ας έλθωμε τώρα σε μια δεύτερη κατηγορία βιβλίων, τους Βίους των αγίων, των φίλων της Εκκλησίας μας, που σκύβουν στο στήθος του Χριστού και ζουν μέσα στους κόλπους του· αυτοί είναι η οικογένεια του Χριστού και πρέπει και εμείς να είμαστε εκεί.
















