“Μία φορά, εκαθάριζα εντός του Ιερού της Εκκλησίας του Αγίου Δαυΐδ και μπαίνει ξαφνικά μέσα, ο Γέροντας Ιάκωβος ο Τσαλίκης.
H Άνφε είναι μια ελληνορθόδοξη κωμόπολη, στις ακτές του βορείου Λιβάνου 65 χιλιόμετρα βόρεια της Βηρυτού και μόλις 15 χιλιόμετρα νότια της Τρίπολης.
~π. Σπυρίδων Σκουτής
Πλέον μόνο βλέπουμε ένα είδωλο του άλλου (στην οθόνη), πληκτρολογούμε και σπάνια μιλάμε και στο τέλος δεν νιώθουμε, μια αίσθηση κενού σε πλημμυρίζει και μετά ψάχνεις τα αντικαταθλιπτικά διότι νιώθεις κενό.
Και όταν λέμε ότι ομολογούμε τον Χριστόν, δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά ότι ομολογούμε την Ορθοδοξία. Ή αν ομολογούμε την Ορθοδοξία, ομολογούμε τον Χριστό. Γιατί, απλούστατα, Χριστός και Ορθοδοξία ταυτίζονται.
-Ο σύγχρονος άνθρωπος, ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, πίστεψε πολύ στις δικές του δυνάμεις και στην «σοφία» που απέκτησε και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την σταδιακή απομάκρυνσή του από τον Θεό.
Χαίρε βλάστημα, τερπνόν της Χίουχαίρε καύχημα, των ορθοδόξων, καρτερόψυχε, νέε Δημήτριε την γαρ αντίχριστον πλάνην εφαύλισας, ένθα του κράτους υπάρχει το φρύαγμα, ως ανέκραζες, Θεόν τον Χριστόν επίσταμαι, δωρούμενον ημίν το μέγα έλεος.
«Δυό χρόνια, μετά τόν θάνατο τοϋ π. Κοσμά, δηλ. τό 1991 άρρώστησα καί πήγα στό χωριό μου, τήν Κανιάμα, πού άπέχει άπό τό Λουμπουμπάσι, όπου σπούδαζα, 1100 χιλιόμετρα.
Φώτης Κόντογλου
Οι άνθρωποι καταντήσανε σαν άδεια κανάτια, και προσπαθούν να γεμίσουν τον εαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ένα σωρό σκουπίδια,
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα
Κάποιος μεγαλόσχημος μοναχός του Αγίου Όρους, πέταξε το ράσο και πήγε στον κόσμο, για να ζήσει τη ζωή του.
Μερικές μέρες πριν τον θάνατό του, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε εκφωνήσει το τελευταίο μήνυμά του προς τον ελληνικό λαό, Τα λόγια του ακούγονται σήμερα προφητικά.
«Άσε τα παιδιά να φάνε όσες θέλουν, εγώ δεν κουράζομαι» μάλωνε η γιαγιά τη μητέρα μου κάθε φορά που περιμέναμε πάνω από το τηγάνι με ορθάνοιχτα μάτια τον δεύτερο «γύρο» για τις αφράτες τηγανίτες.
Τό ἔτος 1974, τήν ἡμέρα τοῦ προφήτη Ἠλία, ἔγινε ἡ εἰσβολή τῶν Τούρκων στην Κύπρο… καί οἱ νέοι τοῦ χωριοῦ ἐπιστρατεύθηκαν.
Ιερομόναχος Κοσμάς Γρηγοριάτης (1942 – 27 Ιανουαρίου 1989)
Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι με το πέρασμά τους άφησαν τα ίχνη της παρουσίας τους ζωντανά σ’ αυτή τη ζωή. Το παράδειγμά τους έγινε σύμβολο, το οποίο δείχνει στις επόμενες γενιές ποια πρέπει να είναι η πορεία τους σ’αυτή τη ζωή.
Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς, τῆς ἐρήμου τό ἄγονον ἐγεώργησας· καί τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς, εἰς ἑκατόν τούς πόνους ἐκαρποφόρησας· καί γέγονας φωστήρ τῇ οἰκουμένῃ, λάμπων τοῖς θαύμασιν, Ἐφραίμ Πατήρ ἡμῶν ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.
Αββάς Ισαάκ ο Σύρος
Χρειάζεται μεγάλος ἀγώνας, διότι τὰ πάθη ἔχουν μεγάλη δύναμη. Μὲ τὴ χάρη ὅμως τοῦ Θεοῦ θὰ νικήσει ὁ γενναῖος ἀθλητὴς ποὺ ἀγωνίζεται μ᾿ ὅλες τὶς δυνάμεις του.
Μάλλον δίνομε εξετάσεις εμείς οι άνθρωποι τώρα σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια τί κάνομε ο καθένας.
