
Παραμονή τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Ἡ Μυρτώ γύρισε ἀπό τόν πανηγυρικό ἑσπερινό καί, ὅπως κάθε χρόνο, ἄρχισε τίς προετοιμασίες γιά τό γιορταστικό τριήμερο πού θά ἀκολουθοῦσε.
Ήταν κάπου στις αρχές του 20ου αιώνα όταν στο Αιτωλικό μια ευλαβεστάτη και πίστη γυναίκα ξαφνικά έμεινε χήρα, ανήμπορη και λυπημένη όπως ήταν μαζί με τον νεαρό γιο της Δημήτρη προσπάθησαν να προχωρήσουν την ζωή τους. Ο πόνος βουβός μα αβάσταχτος.

Μην βγάζεις συμπεράσματα πριν το τέλος. Ο τροχός γυρνάει για όλους και φέρνει τα πάνω κάτω.

«Μέγαν εύρατο εv τοις κιvδυvοις, σε υπέρμαχοv, η οικουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον. Ως ούν Λυαίου καθείλες την έπαρσιν, εν τω σταδίω θαρρύvας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος».

~ Το 1967, με τις ευλογίες του γέροντα Άμφιλοχίου του Πατμίου, τρεις αδελφοί έπισκεφθήκαμε το Αγιον ’Όρος. Μια παλιά γνωριμία μάς έφερε στην κέλλα του μοναχού Παϊσίου. Του ζητήσαμε να μάς υπόδειξη κάποιους πνευματικούς ανθρώπους να ακροασθούμε λόγον αγαθόν. Αποκρίθηκε:
Στοιχεία επικοινωνίας: s.satsok@hotmail.com
2025 © Σημεία Καιρών
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε σύμφωνοι με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα