Έλαχε στον κλήρο μας να γεννηθούμε στον κόσμο κατά μια τρομακτικά ταραγμένη περίοδο. Δεν είμαστε μόνο παθητικά θεατές, αλλά μέχρι ένα σημείο συμμέτοχοι στον ισχυρό αγώνα ανάμεσα στην πίστη και στην απιστία, ανάμεσα στην ελπίδα και την απελπισία..
Βαδίζοντας προς την Μεγάλη των Παθών του Κυρίου μας εβδομάδα και προς το τέλος της νηστείας του Πάσχα, δεν υπάρχει τίποτα που να συγκρίνεται την περίοδο αυτή με την μετάνοια και την εξομολόγηση.
Βλέπεις ανθρώπους με πάθη και αμαρτίες, λάθη και σφάλματα και μόλις λίγο στραφούν στο Χριστό γεύονται μεγάλες χαρές πνευματικές.
«Κάνε ό,τι μπορείς όσο καλύτερα μπορείς, κι αν τα πράγματα δεν εξελιχθούν όπως περίμενες, δεν πειράζει..
~ Σέ μία γνωστή μοναστική αδελφότητα εδώ στήν Κρήτη, είχε περιέλθει στήν κατοχή της ένα χαριτωμένο παπαγαλάκι.
– Γέροντα, γιατί η Παναγία άλλοτε µου δίνει αµέσως αυτό που της ζητώ και άλλοτε όχι;
