Την εποχή που διάβαζα και διάβαζα… και δεν είχα ακόμη εγκαταλείψει τον διανοητισμό μου στα πνευματικά θέματα…
Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης
* Δεν υπάρχει άνθρωπος, ούτε πλούσιος ούτε φτωχός, που να μην έχει δοκιμασίες.
Κάθε που πλησιάζει η αλλαγή του χρόνου η σκέψη μας πηγαίνει προς τα εμπρός. Θέλουμε να είμαστε αισιόδοξοι, ότι τα όσα έχουμε πετύχει θα τα κρατήσουμε, στα όσα δυσκολευτήκαμε θα βρούμε απαντήσεις, οι άλλοι θα είναι δίπλα μας και όχι απέναντί μας και θα έχουμε υγεία και χαρά. Γεμάτο το ευχολόγιο των ιθυνόντων.
Το επόμενο στάδιο της διαλεκτικής του συστήματος είναι η συνεχής παραμονή της κοινωνίας σε καταστάσεις αναποφασιστικότητας και αμφιθυμίας μεταξύ δύο ή περισσότερων διαρκώς μεταβαλλόμενων κακών ή ελεγχόμενων “πλευρών”.
από τον πατέρα Πορφύριο
«Βλέπω να κόβουν την πρωτοχρονιάτικη πίτα και θα ήθελα να πω τον παραδοσιακό τρόπο κοπής και μοιρασιάς.
Πες μου, τι λόγο θα δώσεις στο Θεό εσύ που ντύνεις τους τοίχους και όχι τους ανθρώπους;
Αρχ. Γεώργιος Καψάνης
Ο χρόνος για τους ανθρώπους της Παλαιάς Διαθήκης ήταν χρόνος νοσταλγίας, διότι ο Λυτρωτής δεν είχε φανεί ακόμη. Όμως μετά από την Ένσαρκο Οικονομία του Κυρίου ο χρόνος για τους ανθρώπους είναι χρόνος σωτηρίας, διότι ο Σωτήρας ήλθε και η σωτηρία είναι προσιτή σε όλους.
Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος σου, ὡς δεξαμένην τὸν λόγον σου· δι’ οὗ θεοπρεπῶς ἐδογμάτισας, τὴν φύσιν τῶν ὄντων ἐτράνωσας, τὰ τῶν ἀνθρώπων ἤθη κατεκόσμησας. Βασίλειον ἱεράτευμα, Πάτερ Ὅσιε· πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
