Στο προσώπο όλης της γης είναι τώρα διεσπαρμένοι άνθρωποι, που προσπαθούν να βρουν απάντηση στις αναζητήσεις τους. Η άσβεστη πνευματική δίψα πολλών από αυτούς αποτελεί ιστορικό γεγονός, αληθινά τραγικό.
Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ἄρχισε ὁ γέροντας Πνευματικὸς νὰ διηγεῖται στὸ πνευματικοπαίδι του μιὰ προσωπική του ἐμπειρία ἀπὸ κάποιον θεοφοβούμενο ἄνθρωπο παλαιὰ στὴ Μυτιλήνη.
Κάθε χρόνο εκεί που τελειώνει το θέρος των Ελλήνων και των αλλοφύλων τουριστών που επισκέπτονται την χώρα μας, μοιάζει να αρχίζει να ακούγεται η ηχώ των θρήνων της Μικρασίας και της Σμύρνης!
Είναι φοβερό το πόσο εύκολα καθόμαστε και ασχολούμαστε με τις αμαρτίες των άλλων. Και όχι μόνο ασχολούμαστε αλλά την προβάλουμε, την διαφημίζουμε, την κοινοποιούμε!
Η αλήθεια είναι ότι το χρώμα του ουρανού δεν είναι στην πραγματικότητα γαλάζιο. Τι χρώμα είναι όμως και γιατί συμβαίνει αυτό;
Πολλά από τα σενάρια για την ασφάλεια του σπιτιού μας και της οικογένειάς μας, μπορεί να φαίνονται ακραία και απίθανα.
<<Παλαιά, μου έδωσε ο γέρο-Αρσένιος, ο παραδελφός του γέρο-Ιωσήφ, κάτι ονόματα, απ’ όταν ήταν μετανάστης από την Ρωσία και ήλθε στην Ελλάδα.
Τῆς Πύλης τό βλάστημα, τῆς Θεσσαλίας φωστήρ, τῆς Τρίκκης τό σέμνωμα καί τῶν θαυμάτων πηγή, ἐδείχθης τρισόλβιε. Πᾶσαν δοκιμασίαν ἐν Χριστῷ ὑπομείνας, δόξῃ ἠγλαϊσμένος σύν ἀγγέλοις ἀγάλλῃ. Ἅγιε Βησσαρίων πανάριστε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.
