Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος: “Ο άνθρωπος του Θεού έχει ένα ιδιαίτερο γνώρισμα…”

Ο άνθρωπος του Θεού έχει ένα ιδιαίτερο γνώρισμα, ότι κοντά του αναπαύονται όλοι οι άνθρωποι. Και όταν τους μιλά, ο καθένας βρίσκει τον εαυτό του.

Ο κάθε άνθρωπος βρίσκει τον εαυτό του. Βλέπετε διαβάζουμε όλοι το Ευαγγέλιο.

Ο καθένας καταλαβαίνει αυτό που καταλαβαίνει. Όλοι μας καταλαβαίνουμε κάτι, ακόμα και αυτοί που μπορεί να θεωρούμε αγράμματοι, καταλαβαίνουν κάτι.

Όλοι δέχονται κάτι. Οι άνθρωποι του Θεού, επειδή μιλούν με το πνεύμα το Άγιο που τους κατευθύνει και τους φωτίζει, αυτά τα οποία λένε, στον κάθε έναν από μας γίνονται αυτό που μας χρειάζεται.

Και ο καθένας νομίζει ότι: “αυτό που είπε, για μένα που το είπε!”.

Όπως το Μάννα. Ο Θεός όταν έβρεχε το Μάννα στην έρημο, ήταν μία τροφή που έριχνε ο Θεός στην έρημο στους Εβραίους και ήταν το ίδιο πράγμα. Ο καθένας όμως που έτρωγε εκείνη την τροφή, στον κάθε έναν εκείνη η τροφή γινόταν αυτό που είχε ανάγκη ο καθένας.

Δηλαδή εγώ αν έχω ανάγκη από βιταμίνη Β, Γ, Δ γινόταν έτσι. Αν εμένα μου άρεσε το γλυκό, γινόταν γλυκό. Αν στο διπλανό μου του άρεσε το ξινό, γινόταν ξινό. Αν του άρεσε το πικρό, γινόταν πικρό.Στον κάθε έναν γινόταν αυτό που είχε ανάγκη ο ίδιος.

Και αυτό είναι ένα πάρα πολύ δυνατό παράδειγμα που μας δείχνει το πόσο ο Θεός σέβεται την ιδιαιτερότητα του προσώπου μας.

Όπως σ’ ένα περιβόλι υπάρχουν πολλά δέντρα. Και μπαίνει το νερό και η λεμονιά παίρνει το νερό και το χώμα και το κάνει ξινό λεμόνι. Δίπλα έχει μια πορτοκαλιά. Το παίρνει το ίδιο νερό, το ίδιο χώμα, το κάνει γλυκό πορτοκάλι.

Πάρα κει έχει ένα γκρέιπφρουτ.

Το παίρνει το ίδιο νερό, το ίδιο χώμα και το κάνει ένα γλυκόπικρο γκρέιπφρουτ. Πάρα κει έχει κεράσια, γίνονται κεράσια. Πάρε κει έχει σύκα, γίνονται σύκα.

Ο κάθε ένας λοιπόν αρδεύεται, ποτίζεται από το λόγο του Θεού δια στόματος των Αγίων του Θεού ανθρώπων, και στον κάθε έναν ο λόγος γίνεται αυτό που έχει ανάγκη. Αυτό το οποίο χρειάζεται. Και έτσι ο άνθρωπος αναπαύεται. Αισθάνεται αυτή την ανάπαυση, αυτήν την ειρήνη μέσα στην ψυχή του…

ΠΗΓΗ