Ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης αγαπούσε πάρα πολύ τον Άγιο Μηνά. Έλεγε συχνά: Κάθε μέρα τον βλέπω με το άσπρο του άλογο, που γυρνάει εδώ γύρω-γύρω στα βουνά και μας φυλάγει.
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι βιώνουν τὸ συναίσθημα τῆς λύπης κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ζωῆς τους. Δὲν θὰ ἦταν ὑπερβολὴ ἂν λέγαμε ὅτι πολλοὶ καθημερινὰ λυποῦνται γιὰ διάφορα γεγονότα, μικρὰ καὶ μεγάλα, ἀλλὰ καὶ φανταστικὰ συχνά!
~ Ένα σχεδόν άγνωστο ζωντανό περιστατικό, από αυτά που δείχνουν ότι ο χρόνος της ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ είναι ενιαίος και εφικτός για όλους « Άγιοι γίνεσθαι , ότι εγώ άγιος ειμί».
Σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε και φέτος, λίγο μετά τη 1 το μεσημέρι της Τρίτης, η έπαρση της Ελληνικής σημαίας των 300 τετραγωνικών μέτρων στον προαύλιο χώρο της Ιεράς Μονής Αρκαδίου στο Ρέθυμνο, με αφορμή την επέτειο του Ολοκαυτώματος.
Νίκος Τουλαντάς
Φαντάζομαι μία πολιτισμική περίσταση «απ’ το μέλλον». Φαντάζομαι μία οπερική σκηνή, ένα έργο, μέγα και θαυμαστό. Ένα κοινό που όχι μόνο παρεβρίσκεται, αλλά συμμετέχει στο έργο.
Ὅλοι μας ἀναζητοῦμε νά ἔχουμε ἐκτός ἀπό τόν προσωπικό, θεόσταλτο Ἄγγελο καί ἕναν ἀκόμη φύλακα ἄγγελο δίπλα μας, ἕναν ἄνθρωπο πού θά μᾶς καταλαβαίνει καί θά χαίρεται μέ τή χαρά μας καί θά συμπάσχει στή λύπη μας… Μακάρι νά τόν ἔχετε βρεῖ!
Στρατείαν κατέλιπες τὴν κοσμικήν, ἀθλητά, οὐράνιον εἴληφας τὴν κληρουχίαν, σοφέ, καὶ στέφος ἀμάραντον, δόξαν ἀποδιώξας βασιλέως γηϊνου, ἄθλους δὲ διανύσας μαρτυρίου γενναίου. Διό, μεγαλομάρτυς Μηνᾷ, πρέσβευε σωθήναι ἠμᾶς.
