~ Όταν ήμασταν στο Κελλί του Μαρουδά – διηγείται ο Γέρων Ευφρόσυνος Αγιορείτης – είχαμε πρόβλημα με το νερό το καλοκαίρι.
~ Πριν από πολλά χρόνια, βρέθηκα στο Άγιον Όρος παρακολουθώντας μια αξέχαστη Θεία Λειτουργία σε ένα ταπεινό κελλάκι, με λειτουργό, ευλαβή Ιερομόναχο, αγιασμένη ψυχή που πλέον αυλίζεται εις τόπους, ένθα των δικαίων τα πνεύματα αναπαύονται…
Στάρετς Θεοδόσιος Ορλώφ του Ποτσαέβ, ο κήρυκας των εσχάτων
Κάποτε ρώτησα τον γέροντα: «Πότε θα έρθει ο Αντίχριστος;».
~ Μιά φορά, ήταν μιά γυναίκα που την έλεγαν Χρυσταλλού. Τούτη η γυναίκα στον κόσμο είχε μόνο ένα γιό.Κι ήταν έξυπνος-έπαιρνε τα γράμματα πολλά-κι όμορφος και ζωηρός.
Η ιστορία του Σταυρού του Αγίου, δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό. Που φυλασσόταν μέχρι να μεταφερθεί μόνιμα στην Πάτρα, από τι υλικό ήταν κατασκευασμένος και αν ο Απόστολος Ανδρέας άφησε όντως την τελευταία του πνοή πάνω στο συγκεκριμένο Σταυρό.
Οφείλω μια συγνώμη στον Θεό για όσα μου χάρισε και δεν τα χάρηκα. Για εκείνα που μου έδωσε και δεν τα πήρα. Μα κι γι’ αυτά που μου ζήτησε και δεν του έδωσα.
Άγιος Εφραίμ ο Σύρος
Σημάδια και γνωρίσματα εκείνου που έχει την αληθινή ταπείνωση είναι αυτά:
Ὡς τῶν Ἀποστόλων Πρωτόκλητος, καὶ τοῦ Κορυφαίου αὐτάδελφος, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων Ἀνδρέα ἱκέτευε, εἰρήνην τῇ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.
“Αρχή του φωτισμού της ψυχής και τεκμήριο της υγείας της είναι το να βλέπει ο νους τα σφάλματά του, που είναι σαν την άμμο της θάλασσας” λέει ο όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός.
Η απελπισία και η απογοήτευση είναι το χειρότερο πράγμα. Είναι παγίδα του σατανά, για να κάνει τον άνθρωπο να χάσει την προθυμία του στα πνευματικά και να τον φέρει σε απελπισία.
Η μάνα μας, πάντα φρόντιζε το καντηλάκι να καίει, ήταν δεν ήταν γιορτή, θεωρούνταν ευλογία για το σπίτι και προστασία από όλα τα κακά…
Φώτης Κόντογλου
Οι άνθρωποι βρίσκονται σε ακατάπαυστη κίνηση, σαν μανιακοί. Άλλοι τρέχουν από εδώ, άλλοι από εκεί.
To χειμώνα καταναλώνουμε τροφές όπως είναι οι σούπες και τα όσπρια ενώ αντίθετα το καλοκαίρι προτιμούμε είτε σε θερμοκρασία περιβάλλοντος είτε παγωμένες για να δροσιστούμε ή να ξεδιψάσουμε.
Διήγηση του Διακο-Ιωαννίκιου Σιμωνοπετρίτη: […] Άρχισα να συνηθίζω στη μοναξιά. Όσα γύρευα να βρω στη σπηλιά [ως ερημίτης] της Γρηγορίου, μου τάδωσε ο Θεός στον Δοντά [Κελλί Αγίου Νικολάου-Δοντά στη Δάφνη κοντά στα όρια της μονής Ξηροποτάμου, αγρόκτημα της μονής.].
Ὁ Μάρτυς Παράμονος, καρτερικῶς ἐναθλῶν, τοῖς ῥείθροις τοῦ αἵματος, πολυθεΐας πυράν, ἐνθέως κατέσβεσεν· ὅθεν τῶν ἰαμάτων, εἰληφὼς θείαν χάριν, δαίμονας ἀπελαύνει, καὶ νοσήματα παύει αὐτοῦ Χριστὲ πρεσβείαις, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Όσιος Γέροντας Αρσένιος Μπόκα
Βάδιζε εδώ στη γη όχι σαν θνητός, αλλά σαν Ουράνιος άνθρωπος! Οι καλλίτερες αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού πρέπει να είναι οι ζωές μας.
*Υπήρξε μια αγιασμένη ψυχή! Ένα φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Ευχόμαστε να έχει καλή ανάπαυση η αγία του ψυχή. Καλό Παράδεισο!
Νεότερες αναρτήσεις
