…Η σκέψη μου είναι πολύ απλή: Αν ο Χριστός δεν είναι Θεός, τότε εμείς μένουμε στο σκοτάδι και είναι αδύνατο να δικαιώσουμε τον Θεό βλέποντας τα ατελείωτα παθήματα του κόσμου.
Ανάμεσα στις δωρεές, τις κινήσεις των Αγίων, που δεν μπορούμε να τους φτάσουμε είναι και το παρακάτω γεγονός:
του πατρός Δημητρίου Μπόκου
~ Η βαριά καταδίκη, πέλεκυς βαρύς, έπεσε στους ώμους του ανελέητα. Ισόβιος καταναγκασμός στα κάτεργα. Το έγκλημά του; Η απαγορευμένη αγάπη.
Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος: «Ὁ Θεός γιά μένα εἶναι δόξα, πλοῦτος καί καύχημα. Εἶναι τό γλυκύτατο καί πιό εὐχάριστο πράγμα.
π. Κ.Ν. Καλλιανός
Μέρες πού εἶναι, τοῦ φθινοπώρου μέρες, δηλαδή, τῆς ἐπιστροφῆς, τῆς νοσταλγίας καί τῆς Μνήμης, δίχως νά τό ἐπιδιώκεις, θυμᾶσαι. Θυμᾶσαι, λοιπόν, τόν τόπο σου, τό χωριό σου, μέ τούς ἀνθρώπους του καί τίς ἀσχολίες τους.
Οι κάτοικοι του Κροτόνε είναι περήφανοι για την ελληνική καταγωγή τους και η πολυαγαπημένη τους ποδοσφαιρική ομάδα, Κροτόνε, ακόμα περισσότερο!
Καταρχήν τι είναι διάκριση. Διάκριση είναι το να ξέρουμε κάθε φορά πως θα φερθούμε.
Να μην αφήνουμε να περνά μία ημέρα χωρίς να προσευχηθούμε στην Υπεραγία Θεοτόκο. «Θεοτόκε, Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη, συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. Ότι Σωτήρα έτεκες, των ψυχών ημών».
