Οι αγιορείτες μοναχοί, το Νταχάου και το θαύμα των Αγίων Σαράντα!

~ Ο Γερο–Θεοφύλακτος Νανόπουλος από το Ιβηρίτικο Κελί του Αγίου Νικολάου (το λεγόμενο το «Κελί των Τυπογράφων»), διηγήθηκε κάποτε με δάκρυα τα εξής:

«Κατά τα χρόνια της Γερμανικής κατοχής μάς συνέλαβαν οι Γερμανοί με τον κατά σάρκα αδελφό μου, τον παπα–Παντελεήμονα, και μας πήγαν στο Νταχάου. Μια νύχτα, μας έβγαλαν έξω για να μας εκτελέσουν. Ήταν χειμώνας και μας ξέντυσαν. Περιμέναμε την σειρά μας. Ελπίδα σωτηρίας, δεν είχαμε.

Τότε θυμήθηκα τους Αγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρες και του λέω:

“Μωρέ, Παντελεήμων! Ποιο είναι το απολυτίκιο των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων; Το ξέρεις;”.

Ο π. Παντελεήμων, άρχισε τότε να ψέλνει:

“Τας αλγηδόνας των αγίων,ας υπέρ Σου έπαθον,δυσωπήθητι, Κύριε·και πάσας ημών τας οδύνας ίασαι, φιλάνθρωπε, δεόμεθα”.

Αμέσως τότε, μια ζέστη απλώθηκε γύρω από ’μας τους δύο και δεν καταλαβαίναμε το κρύο. Ήταν η παρουσία των Αγίων, που και αυτοί υπέφεραν από το ψύχος.

Η νύχτα πέρασε έτσι και, το πρωί, ενώ περιμέναμε τον θάνατο, ήρθε διαταγή εμάς τους δύο καλογήρους να μη μας εκτελέσουν. Κανείς δεν γλύτωσε από όσους πήγαν εκεί, παρά μόνο εμείς. Γι’ αυτό έγραψαν και τα ονόματά μας σε μια πινακίδα και την τοποθέτησαν εκεί στο Στρατόπεδο εκτελέσεως».

Από το βιβλίο «Από την ασκητική και ησυχαστική αγιορείτικη παράδοση»,2ο μέρος,σελ.344

ΠΗΓΗ

hristospanagia.gr