Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ
Πλησιάζομε σιγά-σιγά στην περίοδο εκείνη, που θα αρχίσουν να γίνωνται πολλά και καταπληκτικά θαύματα· ικανά να σύρουν στην απώλεια τους ταλαίπωρους εκείνους, που θα έχουν σαρκικό φρόνημα και θα γοητευθούν και πλανηθούν από τα θαύματα αυτά.
Το ακούω πολλές φορές και συχνά λυπάμαι. Γιατί βλέπω πως το Πάσχα ήρθε και πέρασε, πολλοί όμως συνεχίζουν να είναι οι ίδιοι και χειρότεροι. Αν το Πάσχα τους είχε αγγίξει, θα ήταν πραγματικά καλύτεροι.
Το γεγονός ότι το μια ιδιωτική θεατρική παραγωγή με θέμα την μικρασιατική καταστροφή της Τάνιας Χαροκόπου και σκηνοθεσία Λεωνίδα Λοϊζίδη θα βγει στο εξωτερικό 2022 (Αυστραλία,Αμερική,Γερμανία,Αγγλία, Κύπρος) με ένα εξαιρετικό καστ που θα συναγωνιστεί επί ίσοις όροις βιομηχανίες θεάματος, είναι κάτι καινούριο. Ένα θεατρικό έργο για την επέτειο των 100 χρόνων από την Μικρασιατική καταστροφή.
«Αυτός ο κόσμος, που ξέχασε τον Θεό, δεν είναι παρά κοιλάδα της αμαρτίας και λαβύρινθος του θρήνου. Δεν έχει τίποτε καλό, τίποτε αξιέπαινο.
Κάθε πού ζύγωνε 29 Μαΐου ό Γερο-Ζαχαρίας δεν είχε αναπαμό. Έπρεπε να ετοιμάσει το στάρι για το κόλλυβο των «Μαρτύρων της “Αλωσης». Ξάκρινε το καθαρό σπυρί – σπυρί και το ‘βαζε να βράσει ήσυχα μέχρι ν’ ανοίξει σαν το ρόδο.
Ψυχαὶ λιθώδεις καὶ ξέναι θείου φόβου,
Λίθοις ἀνεῖλον θεῖον Ἱερεμίαν.
Πρώτῃ ἐν Μαΐοιο λίθοις κτάνον Ἱερεμίαν.
