~ Είμαστε στο Άγιο Όρος έξι φίλοι και μπαινουμε στην Μονή Γρηγορίου για διανυκτέρευση.
Ο αρχονταρης της Μονής μας λέει ότι είμαστε τυχεροί γιατί θα κοιμηθούμε στα τελευταία έξη κρεβάτια που ήταν άδεια. Λίγο πριν κλείσει η κεντρική πόρτα της Μονής τό ηλιοβασίλεμα μπενει ένας κατάκοπος περιπατιτης πολύ κουρασμένος που είχε έρθει με τα πόδια από τη Μονή Αγίου Παύλου. Στο αρχονταρίκι το βράδυ τού λέει ο αρχονταρης μην στεναχωριέσαι αδερφέ θα βρούμε λύση για να διανυκτερεύσεις το βράδυ. Εμείς κοιταχτικαμε γιατί ξέραμε ότι άλλο κρεβάτι δεν υπήρχε.
Την άλλη μέρα ξύπνησα νωρίς και διαπίστωσα ότι ο αρχονταρης κοιμόταν κάτω στο πάτωμα και ο περιπατιτης στο κρεβάτι του αρχονταρη. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί διαπίστωσα την αγάπη του Μοναχού προς τόν συνάνθρωπο του. Η λύση που βρήκε ήταν να κοιμηθεί ο κουρασμένος αδερφός μας στο κρεβάτι του και αυτός να κοιμηθεί στο πάτωμα. Εκεί κατάλαβα πόσο λίγο αγαπούσα τό συνάνθρωπο μου και την αναξιότητα μου. ΔΌΞΑ ΤΩ ΘΕΏ ΓΙΑ ΌΛΑ.
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
