
Φόβος για το τι θα ξημερώσει. Φόβος για το άγνωστο.
Φόβος για το μέλλον, φόβος για το παρόν.
Φόβος για πολέμους, φόβος για αρρώστιες, φόβος για οικονομικά.
Φόβος για το αν θα συμβεί, το ένα, το άλλο το παράλλο…
Έτσι περνάνε οι μέρες μας πια.
Γεμάτες φόβο. Φόβο και μιζέρια.
Δεν είναι ομως ζωή αυτή ρε.
Κόλαση είναι. Κόλαση.
Κουράστηκα να φοβάμαι. Κουράστηκα.
Ξέρεις…
Καμιά φορά, όταν κάνει ησυχία στη ψυχή, ακούω Κάποιον, «Μη φοβού, μόνο πίστευε», να ψιθυρίζει…
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθεριάδης
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

1 σχόλιο
Τὸ καλὸ ποῦ μοῦ ἔκαναν οἱ Κατσαρίδες, μέσῳ τοῦ Κόβιντ, εἶναι ὅτι μὲ ἔσπρωξαν πρὸς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ἐξαλείφει τὸν φόβο.
Ἔχουν ἀποτύχει παταγωδῶς, καὶ αὐτὸ εἶναι καταφανές γιὰ ὅσους «βλέπουν».