Όσιος Ιωάννης ο Χοζεβίτης: “Η παροδικότης του μοντέρνου ανθρώπου” (Μια ευτυχία χωρίς Θεό)

ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΟΖΕΒΙΤΗ

Ω πτωχέ άνθρωπε τής νέας εποχής, «τοϋ πολιτισμένου αιώνος»μέ τί καλπασμό τρέχεις στά ίχνη μιας άπατηλής φαντασίας!

Ή χίμαιρα τής ζωής φαίνεται σάν μιά φαντασία κι ένα όνειρο, ή ώραιότης καί ή λαμπρότης, σάν ένα δώρο παραδεισένιο.

Μιά εύτυχία άνθρώπινη, θέλοντας γιά πάντα νά δημιουργήσης, άρχισες χωρίς τόν Θεό νά τήν επιζητάς στήν ζωή σου.

Ανακάλυψες τόσα πράγματα κι έχεις τότες διευκολύνσεις πιστεύοντας ότι θά φθάσης στήν τελειότερη εύτυχία!

Άλλ’ όμως τό εναντίον συνέβη- όσο περισσότερο τήν έπεθύμησες αύτή τόσο μακριά σοΰ έφευγε καί σύ τώρα παραμένεις δυστυχής.

Βαδίζεις στόν βυθό τής θαλάσσης καί μέχρι τούς αιθέρες πετάς στήν άκρη τού κόσμου τήν σκέψι σου μ’ ένα καλώδιο μεταφέρεις.

Θά τελειώσης τά επαγγέλματα, τά άνθρώπινα καθήκοντα καί θά πάς στόν άλλο κόσμο νά δώσης τήν «διαθήκη σου».

Στό κεραυνοβόλο κυνήγι σου γιά τήν «νήσο τής εύτυχίας» έχεις πάντα τό σώμα άχόρταστο καί τήν ψυχή άνικανοποίητη.

Μ’ αύτά πού προσφέρει ή γνώσις, άδιαφορώντας γιά τόν Χριστό, 4000 χρόνια πίσω, στά ϊχνη τών τότε άνθρώπων έπαναφέρει τόν σημερινό κόσμο.

Πάλι είμεθα στόν «πύργο τής Βαβέλ», διότι καί τώρα σχετίζονται έθνη καί πάλι δέν καταλαβαίνουμε τόν δρόμο πού βαδίζουμε.

Τώρα τό έκλεκτό τού Θεού πλάσμα, σάν άγριο ζώο ζή, στήν κακία καί ούδέποτε μέχρι σήμερα δέν έφθάρη τόσο φοβερά!

Κοίταξε τόν ανθρώπινο κόπο σου γιά τόν όποιον άγωνίσθηκες καί βλέπε σέ ποιά άραγε μέτρα τής εύτυχίας προώδευσες!

Κοίταξε πόσα κοιμητήρια σέ λίγα χρόνια έγέμισαν καί πόσα έκατομμύρια σήμερα εστίες καί πατρίδα έχασαν.

Βλέπε τίς άτέλειωτες σειρές άπό άναπήρους καί φουκαράδες άπό σακάτηδες στά άσυλα άπό χήρες καί όρφανά.

Βλέπε τήν κοιλάδα τών στεναγμών αύτών πού σήμερα προώδευσαν, άκουσε τόν γογγυσμό του λαού μέ πόνο καί κραυγές!

Καί πες μου που ή εύτυχία σου πού τήν έπεδίωκες πάντοτε, σέ τί σημείο έφθασες χωρίς πίστη στήν πρόνοια του Θεοϋ!

Ερεύνησες τό βάθος τής φύσεώς σου καί τήν ψυχή σου λησμόνησες ανέλυσες τήν φύσι του φωτός ένώ τό πνεϋμα σου έσκότισες.

Τήν άγριότητα τής φύσεως επί τό πλείστον έδάμασες, ένώ τά κακά σου πάθη ισχυρότερα τά άγρίεψες.

Φτιάχνεις πόλεις εύρύχωρες καί ταξιδεύεις στίς θάλασσες μέ ιπτάμενα φρούρια άπό μεταλλικά φτερά.

Μέ τήν έκτυφλωτική λαμπρότητα τών κοσμικών εφευρέσεων κυριαρχεί στίς άνθρώπινες ψυχές τό ζοφερό σκοτάδι.

Τά έργοστάσια έργάζονται καί ρυπαίνουν μέ τούς καπνούς τόν αιθέρα· άθλιότης άνυπόφορος μιας ζωής χωρίς πνεύμα.

Ξεφυσούν, στενάζουν τα αύτοκίνητα κι ό φουκαράς ό οδηγός μέ όργή καί κουρασμένο πρόσωπο βρωμάει όλος άπό κάπνα.

“Ελπιζες ότι οί χημικοί μέ τίς ποικίλες θεωρίες θά σου έδιναν μιά εύτυχία μέ άλλο τρόπο λειτουργίας.

Άλλά τά ισχυρότερα έθνη μέ τίς εφευρέσεις των καταστρέφονται καί σέ σένα ετοιμάζει ή μόδα τό άθλιώτατο φέρετρο σου.

Μέ τόν ζωώδη έγωϊσμό θέλοντας τήν πρόοδο νά πετύχης ιδού μέ δάκρυα καί μέ βάσανα ό πτωχός κόσμος σέ τρέφει.

Τώρα δίψας άπό ειρήνη καί βλέπω ότι άναγκάζεσαι πάντοτε νά δημιουργήσης μέ συνδιασκέψεις μιά ειρήνη χωρίς Θεό!

Άλλά ή ειρήνη έρχεται άπό τόν Κύριο, Αύτός είναι τής ειρήνης χορηγός. Έάν δέν τρέξης σ’ Αύτόν μάταια τρέχεις γιά τήν πρόοδο σου.

Ειρήνευσε πρώτα μέ τόν Θεό, κάνοντας τήν ζωή σου πνευματική κι άν δέν κάνης αύτά, σκορπίζεται τό έργο σου στόν άέρα.

Την καθαρή απόκτησε άγάπη πού δέν ξέρει άπό ύποκρισίες, διότι χωρίς τόν στολισμό της δέν σέ βοηθά ό πλούτος.

Στρέψε τήν νοερή ματιά σου στούς περασμένους αιώνες καί στό καρποφόρο πνεύμα τής πίστης θά βρής ό,τι τώρα έχασες.

 Όπως δέν μπορείς νά πιάσης μέ τό χέρι τήν σελήνη στό νερό,έτσι δέν μπορείς τήν παροδικότητα τής ζωής νά κοατήσης στόν παρόντα αιώνα.

Αγάπα τήν ζωή τής έγκρατείας καί άφησε τήν έξαλλη στολή καί άν δέν καταλαβαίνης αύτό μάταια έκπολιτίσθηκες.

Ό μοντέρνος πολιτισμός ένα ξένο πνεϋμα σου έδωσε καί άπό τό φώς τής σωτηρίας μέ άηδία σέ άπεμάκρυνε!

Καθώς τρέχουν οί δορυφόροι γύρω άπό τήν τροχιά των πάντοτε, έτσι καί ή «χίμαιρα» σήμερα τρέχει λησμονώντας τόν Θεό!

Τρέχεις μέ τούς χιλιάδες εργάτες μέ μιά άστραπιαία ταχύτητα πού σέ όδηγεΐ στήν άπώλειά, διότι άφησες τόν δρόμο του Ιησού!!

Από το βιβλίο: “Ό Βίος καί τά ποιήματα τον Όσίον Ιωάννου τον Χοζεβίτον 1913-1960”, Μετάφρασις: Μον. Δαμασκηνος Γρηγοριάτης (“Εκδοσις «Όρθόδοξος Κυψέλη»)