«Χωρίς ίχνος εγωϊσμού, πρέπει να βάλεις καλά στο μυαλό σου άνθρωπέ μου ότι, εγώ χωρίς εσένα θα μπορέσω να επιζήσω, όσο και αν δεν με προσέξεις, ακόμα και εάν με πολεμήσεις… Εσύ όμως χωρίς εμένα δεν θα μπορέσεις να ζήσεις, γιατί:
Είμαι η κούνια σου, που σε φιλοξενώ όταν είσαι μωρό!
Είμαι η στέγη του σπιτιού σου!
Είμαι η καρέκλα που κάθεσαι!
Είμαι του τραπεζιού σου το σανίδι!
Είμαι το χέρι του αλετριού σου και της τσάπας σου!
Σε ζεσταίνω στο τζάκι τις βαρυχειμωνιές!
Σου προσφέρω σπάταλα, το απαραίτητο γιά να ζήσεις οξυγόνο!
Εγώ θα σε δεχθώ και θα αναπαύσω το κορμί σου, όταν κάποτε θα έλθη το τέλος σου…
Γι’ αυτούς τους λόγους καλέ μου ΑΝΘΡΩΠΕ, ΣΕ ΘΕΡΜΟΠΑΡΑΚΑΛΩ:
Μην ανάβεις φωτιά κοντά μου ή μέσα μου!
Μην πετάς αναμμένο τσιγάρο δίπλα μου!
Αγάπησέ με!!
Προστάτεψέ με!!
Έτσι και εγώ θα υπάρχω, και εσύ θα χαίρεσαι τα αγαθά μου!! »
Πηγή: Εφημερίδα «Ο Σύνδεσμος των Σκιλλουντίων» Αρ. Φύλλου 99
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε σύμφωνοι με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε.ΑποδοχήΔιαβάστε περισσότερα
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.
