Το ακόλουθο κείμενο δημοσιεύτηκε την 21 Σεπτεμβρίου του 1957 στην εφημερίδα της Άρτας «Ελεύθερος Λόγος» από τον Αρτινό Ιατρό Κωνσταντίνο Κοντογιάννη (1912-1979), χειρούργο και γενικό διευθυντή του Νοσοκομείου του Μονάχου την περίοδο 1954-1961.
~ Ένα απόγευμα καθώς καθόμουν στην αυλή της Μονής του Αγίου Παύλου, είδα δυο γεροντάκια να περπατούν και να μιλούν σιωπηλά.
Ο αββάς Αλώνιος είπε ότι, αν θέλει ο άνθρωπος, μπορεί από το πρωί ως το βράδι να φτάσει σε θεία μέτρα.
Πως κάνουμε ένα θρεπτικό, θεραπευτικό, αποτοξινωτικό και νόστιμο ρόφημα με παντζάρι και αγριοράδικο για την ενίσχυση του συκωτιού μας μετά από ένα βαρύ δείπνο
~ Εγώ, πριν από λίγο καιρό, είχα έντονη την επιθυμία να ασκηθώ στην προσευχή του Χριστού μας. Κατενόησα, όμως, ότι χωρίς οδηγό δεν θα προχωρήσω, ή θα προχωρήσω στραβά.Το ένα κακό και το άλλο χειρότερο. Έτσι έψαχνα για οδηγό.
