† Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom
Ἂς μελετήσουμε γιὰ λίγα λεπτὰ τὴν παραβολὴ αὐτή.
Όταν ήμουν 12 χρονών [μαρτυρία του Γεράσιμου Δρακόπουλου], ένα βράδυ που καθόμουν έξω από το χρυσοχοείον του πατέρα μου που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του Ληξουρίου…
Είναι αλλόκοτο το θέαμα μιας κοινωνίας που ενώ απειλείται, αφήνει τις λίγες δυνάμεις της να σκορπίζουν, λες και δεν είναι δικές της και δεν της στοιχίζει να χάνονται. Μοιάζει σαν ο εγκέφαλος να μη μπορεί να δώσει τις απαραίτητες εντολές στους μυς και στα νεύρα. Όλα δείχνουν πως σ’ αυτήν την αδυναμία έχει αιχμαλωτισθεί η ελληνική κοινωνία.
Ένα λεπτό ευωδιαστό άρωμα φρέσκων λουκουμάδων τυλίγει αυτές τις ημέρες των παραμονών τ’ Αγιού, που λέμε εδώ στην Κέρκυρα, κάθε σοκάκι. Όλα αυτά βέβαια, πριν την πανδημία και το Lockdown, καθώς φαίνεται πως φέτος τα πράγματα θα διαφέρουν. Αλλά οι μνήμες μένουν βαθιά χαραγμένες από γενιά σε γενιά.
«Ο καθένας μπαίνει σε πειρασμό από τη δική του επιθυμία που τον ξελογιάζει και τον ρίχνει στην παγίδα. Κατόπιν η επιθυμία, αφού συλλάβει, γεννά την αμαρτία. Κι όταν η αμαρτία διαπραχθεί πια, γεννάει το θάνατο» (Ιάκωβος 1:14-15)
Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου – Εορτάζει στις 12 Δεκεμβρίου
