Η Παναγιά μας, Υπέρμαχος Στρατηγός

….Η ζωή των Ελλήνων έχει ζυμωθεί μέσα στην Εκκλησία με τα ιερά νάματα της Πίστης μας, και προεκτάθηκε στο φρόνημα, στο ήθος και στα έργα αγάπης και πολιτισμού των Ελλήνων.

Η Πίστη μας δεν είναι στοχασμός δεν είναι ιδεολογία. Είναι βίωμα. Είναι εμπειρία. Γι αυτό και η ιστορία είναι γεμάτη από τους αγώνες και τις θυσίες των ηρώων το χώμα μας είναι ποτισμένο από το αίμα των μαρτύρων για να κρατήσουν την πίστη μας ανόθευτη και ζωντανή και ο τόπος μας είναι γεμάτος από τα μέρη εκείνα όπου έζησαν Όσιοι και άγιοι, έχυσαν ποτάμια τα δάκρυα της μετανοίας τους για να συντονίσουν τη ζωή τους με το θέλημα του Θεανθρώπου.

Ας θυμηθούμε λόγια του Μακρυγιάννη: «ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και έως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε, τρώνε από εμάς και μένει και μαγιά.. «Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν κι όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν λίγες φορές χάνουν και πολλές φορές κερδίζουν»

Κατά το ανθρώπινο, σεμνά καυχόμαστε για την Πατρίδα μας για την ένδοξη καταγωγή μας, για την Παγκοσμίως και διαχρονικά αναγνωρισμένη προσφορά μας στον πολιτισμό, τις τέχνες, τις επιστήμες, την παιδεία, την φιλοσοφία . Χρέος της πολιτείας μας προς όλους τους ανθρώπους, ακόμη πιο μεγάλο είναι το χρέος της προς τους νέους ανθρώπους, «τους τόσο ευκολόπιστους μα πάντα προδομένους», για να θυμηθούμε τους στίχους του εθνικού μας ποιητή Δ. Σολωμού

Το Έθνος αυτό που μπορεί κανείς ν’ ατενίσει ανεβαίνοντας στο Μυστρά, είναι πλασμένο για να πιστεύει και να θυσιάζεται.

Οι πνευματικοί εχθροί μας έρχονται σαν φίλοι και δεν μπορούμε να φυλαχθούμε. Αυτοί οι εχθροί, κοντά στους ξένους, είναι και όσοι δεν θέλουνε τα δικά μας έθιμα, τις δικές μας τέχνες, τη δική μας πνοή που ζωογόνησε την οικουμένη, την δική μας πίστη αλλά θέλουνε τα ξένα που δεν ταιριάζουν στην ψυχή μας. Στην Εκκλησία το σπουδαιότερο αίτημα είναι «το εύχεσθαι υπέρ Ειρήνης». Η Ειρήνη δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Μας περιζώνουν εχθροί. Εάν λοιπόν νέοι βάρβαροι θελήσουν να περάσουν τα σύνορά μας τότε οι Έλληνες όλοι μαζί θα δώσουμε το παρών μας.

Για μένα Ελληνισμός και Ορθοδοξία είναι δύο τεράστια φτερά με τα οποία η Ελλάδα αγκαλιάζει τον κόσμο. Σήμερα μπορεί να επιτευχθεί αυτό με την διαφύλαξη και συνειδητοποίηση της Εθνικής μας προσωπικότητας. Ο Β. Ουγκώ είχε πει η Ελλάδα είναι μια μικρογραφία του κόσμου. Σήμερα κινδυνεύουμε να αλλοιωθούμε πνευματικά να απολέσουμε τα Ορθόδοξα κριτήρια της Ζωής μας και να γίνουμε ένας λαός χωρίς επίγνωση της Ιστορίας και της Ελληνορθόδοξης παράδοσής μας. Χωρίς συνειδητοποίηση πως είμαστε πλασμένοι για την Θέωση.

Την υπαρξιακή μοναξιά δοκιμάζει ο σύγχρονος άνθρωπος, ο οποίος κινείται μέσα στο φαύλο κύκλο του ατομο-κεντρισμού διακόπτοντας την ανθρώπινη επικοινωνία και απομακρύνοντας τον άνθρωπο από το θέλημα του Θεού. Νομίζω πως σε τέτοιες στιγμές η αφύπνιση των συνειδήσεων, η έμπνευση, πνευματική καρποφορία είναι αναγκαία όπως αναγκαία καθίσταται και η πνευματική συμπαράσταση-συμπόρευση των πνευματικών ανθρώπων.

Οι Έλληνες Πατέρες αξιοποίησαν την πνευματική οικοδομή της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας για να διατυπώσουν τους όρους της Ορθόδοξης πίστης και ζωής αναδεικνύοντας την οικουμενικότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μαζί Εκκλησία και πολιτεία αντιστάθηκαν σε πλείστους κινδύνους και σε περιόδους κρίσης με την χάρη και την προστασία της Υπερμάχου Στρατηγού της Παναγιάς μας, βγήκαν θριαμβευτές, τόσο που ταυτίσθηκε στη συνείδηση των Ρωμηών, η αγάπη προς το Χριστό με την αγάπη προς την Πατρίδα.

Ολοκληρώνοντας πιστεύω ακράδαντα στο Θεό ότι, εάν εμείς ζούμε χριστιανικά, σεβόμαστε τα ιερά και τα όσια, εάν αγαπούμε την Παναγιά μας, τότε να είμαστε βέβαιοι ότι άγγελος Κυρίου θα μας φυλάει και εάν την παρακαλέσουμε με πίστη θα σηκώσει και πάλι το χέρι της εναντίον όλων όσων επιβουλεύονται την Ορθόδοξη πατρίδα μας και θα αχρηστεύσει τα μηχανεύματά τους. Έτσι θα μας δοθεί ένα ακόμη θαύμα και πάλι θα ψάλλουμε με όλη την καρδιά μας «Τη Υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια».

Αικατερίνη Διαμαντοπούλου – Θεολόγος-Φιλόλογος

Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

*Απόσπασμα από το κείμενο

πηγή: romiosini.org.gr

Ολόκληρο το κείμενο: ⇒   ΕΔΩ