…Αφού τέλειωσε τη θερμή προσευχή του αυτή, τότε, όπως μου αφηγήθηκε ο αδελφός Δανιήλ, άρχισε να κάνει διδαχή με θείες θεωρίες, με υποθήκες αρετής και με θεια επιτεύγματα.
Πριν από οκτώ χρόνια διαγνώστηκα με κάποια πάθηση που προκαλεί διάχυτους μυοσκελετικούς πόνους.
…Γι’αὐτό, στοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐκκλησίας ποὺ δὲν ἔχουν συνειδητοποιήσει τὴν χαρὰ τῆς μετάνοιας, τὴν σχέση μὲ τὸν Θεό, εἶναι γεμάτοι μὲ πολλὰ ἀπωθημένα, μὲ πολὺ καταπίεση καὶ βγάζουν χίλιες δύο νευρώσεις καὶ ψυχολογικὰ προβλήματα.
Κάτι στο σύμπαν «βομβαρδίζει» τη Γη με περίεργα σωματίδια- και νέες παρατηρήσεις, που δημοσιοποιήθηκαν στο journal Science, καθιστούν ακόμα πιο πολύπλοκο το «κυνήγι» για τον «ένοχο», όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του National Geographic.
Σε άλλο ένα άρθρο θα ερμηνεύσουμε τη θεολογία του στίχου. Πραγματικά θαυμάζει κανείς το τι μπορούμε να λάβουμε μέσα από τα κοσμικά τραγούδια! Ο σημερινός στίχος, λοιπόν, έρχεται να μας μιλήσει για την πλεονεξία και την αχαριστία που μας καταβάλλουν πολλές φορές. Πλεονεξία και αχαριστία, δυο πάθη τόσο αλληλένδετα μεταξύ τους, με μητέρα τη φιλαυτία και τέκνα τόσα άλλα πάθη που τις ακολουθούν.
Οι χριστιανοί των πρώτων αιώνων άναβαν κεριά στους μυστικούς τόπους λατρείας για λόγους εντελώς πρακτικούς.
