Του Γρηγορίου Αρχιπελαγίτη Καθηγουμένου Ι.Μ. Δοχειαρίου
Τὰ ἀπόβραδα, ὅταν οἱ μοναχοί μου ἐπιστρέφουν ἀπὸ τὶς οἰκοδομές, οἱ κηπουροὶ ἀπὸ τοὺς κήπους καὶ ἄλλοι ἀπὸ ποικίλες μαστοριές, συνάζονται στὸν χῶρο τοῦ ἡγουμενείου.
~ Την Δευτέρα της Διακαινησίμου του 1983, ενώ ο Πατήρ Παϊσιος ήταν στο κελλί του και έλεγε την ευχή, ένιωσε ξαφνικά έντονη ευωδία.
ΠΟΙΟΥΣ ΔΕΝ ΠΙΑΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΓΙΑ…
Μόνον οι άνθρωποι πού ανήκουν συνειδητά στην Ορθόδοξη Εκκλησία τού Χριστού, πού βρίσκονται προφυλαγμένοι μέσα στην νοητή μάνδρα του, όπως στα Ευαγγέλιά Του αναφέρει, είναι ασφαλισμένοι από την μαγεία.
Είναι πολλοί που βλέποντας την σημερινή κατάσταση του ελληνισμού με την υπόταγή του σε μια τέτοια Ευρωπαϊκή Ένωση, με την πολιτική διαφθορά, την ηθική διαστροφή της κοινωνίας να νομιμοποιείται και την θλιβερή κατάπτωση του ιερατείου, να θεωρούν ότι βρισκόμαστε σε μια ανάλογη εποχή προ της αλώσεως της Βασιλίδας.
Κάποτε ένας ιεροκήρυκας έκανε μια περιοδεία Και περνώντας έξω από μία αγροικία, μια στάνη, λέει: “Δεν σταματάω και σ’ αυτόν εδώ τον χριστιανό; Κάτι θα βρω να του πω.”
