«Εάν τις ίδη τον αδελφόν αυτού αμαρτάνοντα αμαρτίαν μη προς θάνατον, αιτήσει, και δώσει αυτώ ζωήν, τοις αμαρτάνουσι μη προς θάνατον. Έστιν αμαρτία προς θάνατον· ου περί εκείνης λέγω ίνα ερωτήση» (Α’ Ιωάννου 5,16).
“Βράχο έκοψε από τον Άθωνα ο Θεός -τους Κολλυβάδες- που σαν μετεωρίτης θαυμαστός στάθηκε πάνω από τα νησιά του Αιγαίου και έβλυσε κρούνους ύδατος ζώντος. Από αυτούς ποτίσθηκαν και ήπιαν οι Γεροντάδες, που τα κρείττονα και τα μείζονα επιζητούσαν. Επάξια στοιχήθηκαν στην παράδοση και έσυραν τον χορό των Οσίων Κολλυβάδων λόγω τε και έργω.
*Σήμερα η Εκκλησία μας (14 Ιουνίου) τιμά τη μνήμη του οσίου Ιουστίνου (Πόποβιτς) του Σέρβου, του οποίου η διακήρυξη της αγιότητός του έγινε τον Απρίλιο του 2010.
Στις μέρες μας η επιδίωξη και η αρχή της ανωνυμίας είναι ένα κοινωνικοπολιτισμικό φαινόμενο, το οποίο εκτός του ότι προσφέρει ιδιωτικότητα και ελευθερία, αναδύεται ως μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής.
Ο Άγιος Μεθόδιος, ο οποίος έζησε κατά τους χρόνους του εικονομάχου αυτοκράτορος Θεοφίλου (829 – 842 μ.Χ.), καταγόταν από τις Συρακούσες της Σικελίας και από ευγενή οικογένεια.
