~ Θυμάμαι κάπου στα 1997-98, συνόδευσα τον μακαριστό γέροντα μου και πνευματικό μου Πατέρα, Επίσκοπο Κερνίτσης κυρό Λεόντιο,
Ένας Εύζωνας δεν μπόρεσε να κρύψει την συγκίνησή του, όταν ο Ιερέας του Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου στην Αδελαΐδα (Αυστραλία), άρχισε να μιλά με τα καλύτερα λόγια για τους Ευζώνους και την Ελλάδα…
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Είμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.
Είναι εκπληκτικό το ότι στην Ελλάδα της Κρίσης με τα μύρια όσα προβλήματα και απειλές για τον καθένα μας ανεξαιρέτως, το FaceBook αντί να αποτελεί μέσο επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων,
Το άκουγα συχνά και θυμάμαι μου διέγειρε την περιέργεια… “Με την καλοσύνη που ’χει θ’ αγιάσει”.
