Η εξομολόγηση του Γέροντα Φιλοθέoυ Ζερβάκου

Η Ἐξομολόγηση τοῦ Γέροντος Φιλοθέoυ (Ζερβάκου) τὸ 1908

Βρέθηκε στὸ ἀρχεῖο του μετὰ τὴν κοίμησή του

1. Δὲν ἀγαπῶ τὸ Θεὸ μὲ ὅλη μου τὴν ψυχή, τὴν καρδιὰ καὶ τὴ διάνοια. Δὲν ἔχω ὑπακοὴ στὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ δὲν φυλάγω τὶς ὑποσχέσεις ποὺ ἔδωσα στὸ Βάπτισμα καὶ στὴν κουρά μου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τῶν Ἀγγέλων, τῶν Ἁγίων καὶ τῶν ἀνθρώπων.

2. Δὲν προσεύχομαι καὶ δὲ μελετῶ μὲ προσοχή.
Στὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ ἀγρυπνίες, ἀκόμη καὶ στὴν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας, παρίσταμαι στὸ Ναὸ χωρὶς φόβο, προσοχὴ καὶ εὐλάβεια. Πολλὲς φορὲς ἔχω ἀπρεπεῖς, αἰσχρούς, ἀκάθαρτους καὶ βλάσφημους λογισμούς.

3. Δὲν ἔχω μετάνοια ἀληθινή, οὔτε πένθος, οὔτε δάκρυα. Δὲν ἐξομολογοῦμαι καθαρὰ καὶ μὲ συντριβὴ καρδιᾶς· οὔτε ἔχω συναίσθηση ὅτι ἡ ἐξομολόγησή μου γίνεται ἐνώπιον τοῦ Παντογνώστη Θεοῦ, ποὺ εἶναι πανταχοῦ παρὼν καὶ γνωρίζει τὰ πάντα, καὶ τοὺς λογισμοὺς καὶ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μου.

4. Στὸ μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας προσέρχομαι ἀναξίως, χωρὶς τὴν πρέπουσα ἑτοιμασία, χωρὶς φόβο Θεοῦ, πίστη καὶ ἀγάπη.

5. Δὲν ἀγαπῶ τὸν πλησίον ὅπως τὸν ἑαυτό μου.

6. Δὲν ἔχω ἀγάπη οὔτε τὸν πρέποντα σεβασμὸ στὸν πνευματικό μου πατέρα καὶ στοὺς προεστῶτες τοῦ Μοναστηριοῦ. Δὲν ἔχω τέλεια ὑπακοὴ καὶ ἐκκοπὴ τοῦ θελήματός μου.

7. Εἶμαι ὑπερήφανος, ἀντίλογος, κενόδοξος, ἀνθρωπάρεσκος, φίλαυτος, φλύαρος· ἀργολογῶ, πολυλογῶ, ἀστεΐζομαι καὶ γελῶ γιὰ ἀνόητα πράγματα, καταλαλῶ, κατακρίνω, κατηγορῶ, ψεύδομαι, συκοφαντῶ, θυμώνω, ὀργίζομαι καὶ μνησικακῶ.

8. Δὲν ἔχω ἐγκράτεια, ὑπομονή, πραότητα, ταπείνωση. Εἶμαι κοιλιόδουλος, γαστρίμαργος, λαθροφάγος, ἰδιόρρυθμος, ἀκατάστατος.

9. Ἁμαρτάνω μὲ ὅλες μου τὶς αἰσθήσεις (ὅραση, ἀκοή, γεύση, ὄσφρηση καὶ ἁφή).

10. Ἁμαρτάνω μὲ λόγια καὶ ἔργα, μὲ τὴ θέλησή μου καὶ χωρὶς αὐτή, μὲ γνώση ἢ ἄγνοια, μὲ τὸ νοῦ καὶ τὴ διάνοια· εἶμαι ἀμελὴς καὶ ὀκνηρὸς καὶ γι’ αὐτὸ ἔχω πολλὲς φορὲς κακὲς καὶ αἰσχρὲς ἐπιθυμίες, ἄτοπους, αἰσχρούς, ἀκάθαρτους, ὑπερήφανους καὶ βλάσφημους λογισμούς.

Γι’ αὐτὲς τὶς ἁμαρτίες ποὺ ἐξομολογήθηκα, πάτερ, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ γιὰ ἄλλες ἀναρίθμητες ποὺ ἀπὸ λήθη ἢ ἄγνοια παρέλειψα νὰ ἐξομολογηθῶ, ζητῶ ἀπὸ τὸ Θεὸ συγχώρηση.

πηγή: http://www.agiazoni.gr/