*Καταπληκτική και ιδιαίτερα συγκινητική διήγηση. Αξίζει να αφιερώστε 3 λεπτά και να την διαβάσετε!
~ Περασμένα τα χρόνια της! Έφτανε τα ογδόντα η γιαγιά. ‘Ήταν ευτυχισμένη στην ζωή της.
…Δεν υπάρχει απόλυτο, το τέλειο είναι να είναι κανείς γονατιστός, ταπεινά προς τον Θεό. Άλλος είναι όρθιος, άλλος είναι καθιστός, άλλος ξαπλωτός… ότι θέλεις και όπως θέλεις να είσαι.
Τὰ τελευταῖα χρόνια ὅλο καὶ περισσότερο παρατηροῦμε τὸ φαινόμενο κληρικῶν καὶ δυστυχῶς καὶ μοναχῶν οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται τὸν «καλὸν ἀγώνα», μετέρχονται τὴν νηστεία, τὴν ἀγρυπνία καὶ τὴν προσευχή,
ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ΙΑΤΡΟΙ
«Άγιοι Ανάργυροι και θαυμαστοί, δωρεάν λάβατα, δωρεάν δότε ημίν».
«Να με συγχωρήτε, αγράμματος άνθρωπος είμαι, δεν ξέρω τίποτα να σας πω, μόνον που έχω πίστη στον Θεόν και ταπείνωση, τέκνα μου».
