Ήταν Παρασκευή πρωί και στο ιατρείο του νοσοκομείου δεν είχε και πολύ δουλειά. Είχα τελειώσει τις πρωινές παραγγελίες θεραπειών και είχα κενό. Χτύπησε το τηλέφωνο μου.
του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Όλοι μπορούμε να φανταστούμε πόσο τρομερός είναι ένας αποκεφαλισμός ή ένας πολύωρος βασανισμός, μαρτύρια δηλαδή που υπέφερε διαχρονικά ένα νέφος μαρτύρων της Εκκλησίας μας.
*Αυτά είναι τα αποτελέσματα, όταν κυριαρχεί η ψευδαίσθηση, η επίδειξη και ο ναρκισσισμός μέσα από την εικονική πραγματικότητα των social media.
Η υπερβολική έκθεση στα social media αυξάνει τις πιθανότητες της κατάθλιψης παγκοσμίως. Δεν είναι λίγοι μάλιστα εκείνοι που υποστηρίζουν πως δεν θα αργήσει η στιγμή που οι περισσότεροι άνθρωποι θα τα απαρνηθούν.
*Πάντα επίκαιρος, διαχρονικός και βαθυστόχαστος ο λόγος του μοναδικού Φώτη Κόντογλου.
Να δούμε ακόμα που θα φτάξουμε!
Π. Τύχων Σεβκούνωφ
Στην Αίγυπτο όπου υπήρχαν στη βαθιά χριστιανική αρχαιότητα πολλά μεγάλα μοναστήρια, ζούσε ένας μοναχός που ήταν φίλος με έναν αγράμματο απονήρευτο αγρότη-φελάχο. Μια μέρα ο φελάχος είπε στο μοναχό:
Ο κύριος Δημήτρης Σταθακόπουλος απαντά στους ‘προοδευτικούς’ υβριστές της Ελληνικής Ιστορίας.
Ήταν Απρίλιος. Τα λουλούδια είχαν ανθίσει, οι μυρωδιές είχαν απλωθεί σε όλη την Πόλη, και οι Ρωμηοί εόρταζαν το Πάσχα τους, που την χρονιά εκείνη το ημερολόγιο έγραφε 10 Απριλίου 1821.
