“Ευχάριστο, βέβαια, είναι το λιβάδι και ένας κήπος, αλλά πολύ πιο ευχάριστο πράγμα είναι η ανάγνωση των Θείων Γραφών. Γιατί…
Εκεί υπάρχουν άνθη που μαραίνονται, ενώ εδώ νοήματα που πάντα είναι ακμαία.
Εκεί είναι ο ζέφυρος που φυσάει, ενώ εδώ η αύρα του Πνεύματος.
Εκεί τα αγκάθια που σφάζουν, ενώ εδώ η πρόνοια του Θεού που ασφαλίζει.
Εκεί τα τζιτζίκια τραγουδούν, ενώ εδώ κελαηδούν οι προφήτες.
Εκεί η ευχαρίστηση απ’ το θέαμα, ενώ εδώ η ωφέλεια από την ανάγνωση.
Ο κήπος βρίσκεται σ’ ένα τόπο, ενώ οι Γραφές σε όλα τα μέρη της οικουμένης.
Ο κήπος δουλεύει ανάλογα με τις εποχές, ενώ οι Γραφές και τον χειμώνα και το θέρος έχουν πλούσια φύλλα και είναι γεμάτες καρπούς.
Ας προσέχουμε λοιπόν, στην ανάγνωση της Αγίας Γραφής, γιατί αν προσέχεις στην Αγ. Γραφή…
σου απομακρύνει την αθυμία,
σου φυτεύει την ευχαρίστηση,
αφανίζει την κακία,
ριζώνει την αρετή,
δεν σε αφήνει μέσα στην ταραχή ώστε να υποφέρεις όσα εκείνοι που βρίσκονται μέσα στην τρικυμία.
Η θάλασσα μαίνεται, εσύ όμως πλέεις με γαλήνη, γιατί έχεις κυβερνήτη την ανάγνωση των Γραφών. Κι αυτό το σχοινί δεν το σπάζει ο πειρασμός των δοκιμασιών της ζωής”.
(Από την Β’ Ομιλία εις Ευτρόπιον).
από το βιβλίο: “Η κατάθλιψη κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας” – Κ.Γ. Παπαδημητρακόπουλος (Εκδόσεις “Φωτοδότες”).
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
