του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
“Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών έστιν η βασιλεία των ουρανών”. Ναι, έτσι είπε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Μα αυτό συ το μπερδεύεις. Συγχέεις την “πτωχεία του πνεύματος”, που εξυμνεί ο Χριστός, με την χαζομάρα! Αλλά όχι! Δεν έχεις δίκιο.
Η πτωχεία του πνεύματος είναι ο πιο άγιος λογισμός, που μπορεί να έχει ο άνθρωπος! Είναι η συναίσθηση της πτωχείας μας μπρος στο μεγαλείο του Θεού – η συναίσθηση της ρυπαρότητας μπροστά στη καθαρότητα του Πλάστου – η συναίσθηση της μικρότητός μας μπροστά στην απέραντη δύναμη του Κυρίου.
Ο βασιλιάς Δαβίδ μιλώντας για τον εαυτό του λέει: “Εγώ είμαι σκώληξ και όχι άνθρωπος”. Ήταν διανοητικά καθυστερημένος ο βασιλιάς Δαβίδ; Κάθε άλλο! Ήταν ένας από τους πιο μεγαλοφυείς ανθρώπους!
Και ο γιος του, ο σοφός Σολομών, λέγει: “Σε σένα έχω την ελπίδα, Θεέ μου! Χωρίς εσένα ούτε η καρδιά μου αντέχει, ούτε το λογικό μου με σώζει”. Αυτό σημαίνει πτωχεία πνεύματος. Να μην έχεις την εμπιστοσύνη σου στο θέλημα σου. Αλλά στο νόμο και στο θέλημα του Θεού.
Μακάριος εκείνος που θα εξομολογηθεί με ειλικρίνεια, και θα ειπεί: η δύναμή μου είναι μηδαμινή. Το μυαλό μου είναι αδύνατο. Η θέληση μου ασταθής. Κύριε, βοήθησε με!
Πτωχεία του πνεύματος σημαίνει, να λες αυτό που έλεγαν οι επιστήμονες, όπως ο Νεύτων: “Αυτά που αγνοώ, είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που ξέρω”.
Πτωχεία του πνεύματος είναι, να είσαι πλούσιος σαν τον Ιώβ, και να λες: “Γυμνός ήλθα στον κόσμο και γυμνός θα φύγω”.
Μικρόμυαλο και ανόητο να θεωρείς όχι εκείνον, που λέγει ότι οι γνώσεις του είναι περιορισμένες, αλλά εκείνον που κομπάζει για τις γνώσεις του! Από αυτή την μεγάλη ανοησία να κομπορρημονούμε, θέλει να μας γλιτώσει ο Χριστός!
Γι΄αυτό μας εδίδαξε ότι: “Μακάριοι είναι οι πτωχοί τω πνεύματι”.
από το βιβλίο: «ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ» του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Επισκόπου Αχρίδος (Έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως).
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
16 σχόλια
Ο Λόγος είναι δίκοπη μάχαιρα…
-Ποιο πνεύμα κυβερνά αυτό τον κόσμο και που ζούν εκείνοι στους οποίους απευθύνεται ο Λόγος.Προφανώς σε εκείνο τον κόσμο όπου εξουσιάζει ο βασιλιάς του ψεύδους με το πνεύμα του.
Έχει παραποιηθεί το αρχικό κείμενο. Έτσι θα έπρεπε να ήταν το σωστό.
” Και Εγώ σας λέγω. Μακάριοι οι έχουσι επάρκειαν πνεύματος, διότι ούτοι και μόνον ούτοι θέλουσι την σκαπουλάρει! ”
Μετάφραση: Σας λέω. Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που τους περισσεύει το μυαλό, γιατί αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να την γλιτώσουν (εννοεί από την κοροϊδία, τους παραλογισμούς την εκμετάλλευση κλπ)!!!
Εγώ έχω δει στη ζωή μου, πως, όποιος είναι Βλάκας, είναι “Μακάριος” (παντοτινός βλάκας δλδ), αλλά ευτυχισμένος!!! Και ΔΕΝ αλλάζει με τίποτα…
Τον 4ο αιώνα ο μεγαλύτερος αντίπαλος του χριστιανισμού ήταν τα μαθηματικά. Ο χριστιανισμός και η επιστήμη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα εμφανίστηκαν ως δύο δυνάμεις αντίθετες και συγκρουόμενες. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι….
μακαριοι οι πτωχοι τω πνευματι ……….μονο καθηστερυμενος ειναι αυτος που πιστευει στα παραμυθια της καθε θρησκειας
Συμφωνώ με τον Κώστα.Επίσης δεν πιστεύω στην εξήγηση περί ταπεινότητας και αποδοχής της μικρότητας μας απένατι στην μεγαλειότηρα του Κυρίου μιας και πάλι
στον κατα μαθαίον,στο τέλος του ίδιου κεφαλαίου φαίνεται ο Ιησούς να λέει
“Εστέ λοιπόν σεις τέλειοι, καθώς ο Πατήρ σας ο εν τοις ουρανοίς είναι τέλειος.”
Διαβάζοντας το Κατά Ματθαίον κιόλας έδωσα μια άλλη ερμηνία σε αυτό το στίχο.
“Ιδών δε τους όχλους, ανέβη εις το όρος και αφού εκάθησε, προσήλθον προς αυτόν οι μαθηταί αυτού,
και ανοίξας το στόμα αυτού εδίδασκεν αυτούς, λέγων.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών.
Μακάριοι οι πενθούντες, διότι αυτοί θέλουσι παρηγορηθή.
Μακάριοι οι πραείς, διότι αυτοί θέλουσι κληρονομήσει την γην.
Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, διότι αυτοί θέλουσι χορτασθή.
Μακάριοι οι ελεήμονες, διότι αυτοί θέλουσιν ελεηθή.
Μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν, διότι αυτοί θέλουσιν ιδεί τον Θεόν.
Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, διότι αυτοί θέλουσιν ονομασθή υιοί Θεού.
Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών.
Μακάριοι είσθε, όταν σας ονειδίσωσι και διώξωσι και είπωσιν εναντίον σας πάντα κακόν λόγον ψευδόμενοι ένεκεν εμού.”
Εδώ ο Ιησούς φαίνεται να μιλάει σε έναν όχλο.Έναν όχλο της τότε κατώτερης κοινωνικής τάξης,στην οποία ανήκε και ο ίδιος.Εμένα μου φαίνεται ότι όλη αυτή η παράγραφος φαίνεται να είναι ένας λόγος του Ιησού με σκοπό να εμψυχώσει τον όχλο και να τον παρηγορήσει για τα δεινά του.Συγκεκριμένα για το συγκεκριμένο στίχο πιστεύω ότι εννοούσε ότι:
Σε μια εποχή που ταξικά δεν είχε και πολύ μεγάλη διαφορά από σήμερα,την εξουσία,τη “βασιλεία” δηλαδή την είχαν οι μορφωμένοι της εποχής.Ήθελε να παρηγορήσει και να εμψυχώσει λοιπόν τον αμόρφωτο όχλο στον οποίο μίλαγε λέγοντας του ότι “Μπορεί να μην έχετε όλα όσα έχουν αυτοί που μας εξουσιάζουν,έχετε όμως τη βασιλεία των ουρανών” εννοώντας μια πνευματική βασιλεία απέναντι στη ζωή,στην ολότητα ακόμη και στο θάνατο σε αντίθεση με αυτούς που τους εξουσίαζαν οι οποίοι κατείχαν υλική και διανοητική “βασιλεία”
Τέλος πάντων αυτό είναι μια ερμηνεία δικιά μου που δεν είναι απαραίτητο να ισχύει.
Το πιο λυπηρό είναι το πως η Εκκλησία παίρνει όποιους στίχους τη βολεύουν δίνοντας ερμηνείες τις οποίες ύστερα περνάει ως απόλυτη αλήθεια.Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πως ο τελευταίος στίχους του κεφαλαίου “Εστέ λοιπόν σεις τέλειοι, καθώς ο Πατήρ σας ο εν τοις ουρανοίς είναι τέλειος.” έρχεται σε αντίθεση με τις ερμηνείες που δίνουν για το “Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών.”
Γιατί νομίζεις πως άλλα έλεγε και άλλα εννοούσε. Έχεις ενδείξεις πως είχε κάποιο εγκεφαλικό πρόβλημα που τον εμπόδιζε να πει ακριβώς αυτό που ήθελε;
τι δεν κατάλαβες απο το “αυτή είναι δικιά μου ερμηνεία” άνθρωπε μου; που κολάς;
Ότι πρόκειται για ΡΗΤΗ δήλωση και οι ρητές δηλώσεις δεν επιδέχονται …ερμηνείες. Αν σου δηλώσει δηλαδή κάποιος πως “Οι ξανθιές είναι χαζές”, εσύ θα ψάξεις πάλι να ερμηνεύσεις το …κρυφό νόημα;
Η Αγία Γραφή είναι γεμάτη από αλληγορίες και ο ίδιος ο Ιησούς μιλούσε πολλές φορές με αλληγορίες ή μεταφορές, παραβολές και τα λοιπά. Γιατί να μην είναι κι εδώ λοιπόν; Το ότι είναι “ρητή” δήλωση ποιος το λέει; Εσύ; Γιατί στα κείμενα δε βλέπω να λέγεται κάτι τέτοιο. Ούτε και το αντίθετο φυσικά… Άμα εσύ το αντιλαμβάνεσαι ρητά, με γεια σου με καμάρι σου, εγώ θα το αντιλαμβάνομαι με το δικό μου τρόπο
Η “αγία γραφή” είναι γεμάτη ανοησίες και όχι “αλληγορίες”. Σαν κι αυτήν ας πούμε που ο Ηρώδης διέταξε 4 χρόνια μετά που …πέθανε, να σφαγιαστούν 14.000 αγοράκια κάτω των 2 ετών που βρήκε σε ένα χωριό το πολύ …200 κατοίκων και που τον 1ο αιώνα οι ιστορικοί λένε πως δεν υπήρχε. Για να μην πούμε για την υποτιθέμενη γέννηση που ο ένας “ευαγγελιστής” τον έχει να γεννιέται σε στάβλο με έναν άγγελο πορτιέρη και κάποιους βοσκούς από εκεί γύρω μην έχοντας ιδέα για μάγους και λαμπερά αστέρια και ο άλλος τον έχει να γεννιέται σε ένα σπίτι που τον επισκέπτονται σοφοί από την ανατολή περιγράφοντας μέχρι και τι δώρα του κράταγαν, έχοντας μεσάνυχτα περί αγγέλων και στάβλων. Που αμέσως μετά την γέννα ο ένας μας πληροφορεί πως τον πήγαν στην Αίγυπτο και ο άλλος πως τον πήγαν στην Παλαιστίνη αγνοώντας τα περί Αιγύπτου και Ηρώδη.
Για τέτοιες …”αλληγορίες” λες;
Πάω πάσο, οφείλω να ομολογήσω πως με πιάνεις αδιάβαστο εδώ. Αλλά έτσι κι αλλιώς έχω καλύτερα πράγματα να ασχοληθώ. Κι επίσης δε θεώρησα ποτέ ότι η Διαθήκες είναι ιστορικά ντοκουμένα, οπότε αν ισχύουν αυτά που λες δε θα μου φαινόταν περίεργο
Κι επίσης ακόμα κι αυτά θα μπορούσαν να ναι αλληγορίες ναι. Ιστοριούλες χωρίς πραγματικό υπόβαθρο, που ίσως απλά θέλουν κάτι να εκφράσουν οπότε ναι. Τι παλαιστίνη, τι αίγυπτος…
Βρε Φοίβο, όταν κάποιος σου λέει “μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι”, δεν μπορείς εσύ να καταλάβεις πως “θα βρέξει αύριο”. ή πως “έφυγε ο πύραυλος για το φεγγάρι”.Μπορείς να “ερμηνεύσεις” ίσως τον λόγο που μπορεί να το λέει, πως έτσι θα πάει στον παράδεισο ή πως έτσι θα είναι ευτυχισμένος στην ζωή του ή ότι άλλο θέλεις, αλλά όσο και αν δεν σε βολεύει το “μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι” σημαίνει …”μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι”.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, σημαίνει …μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ή ακόμα απλούστερα, “τυχεροί όσοι δεν τους κόβει και πολύ”. Τα υπόλοιπα είναι αυθαίρετες ανοησίες για πράγματι “πτωχούς τω πνεύματι”.
Κωστή κι εγώ το ίδιο με εσένα πίστευα… θα σε παραπέμψω στο κείμενο γιατί ή δεν το διάβασες, ή δεν το κατάλαβες… Δώσε στο κείμενο αυτής της σελίδας εδώ άλλη μία ευκαιρία και θα καταλάβεις.