Παραλάβαμε από τους αγίους Πατέρες μας να λέμε την προσευχή· «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν».
ΓΕΡΟΝΤΕΣ-ΠΑΤΕΡΕΣ
…στήνουμε παγίδες στον εαυτό μας. Το ζητούμενο δεν είναι το χάρισμα αλλά ο Χριστός. Είναι να γίνει το θέλημά Του και να παραδοθούμε σε Αυτόν. Και να παραδεχτούμε οτι Αυτός είναι η ζωή μας και Αυτός είναι ο θησαυρός μας και ότι τίποτα εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε… μόνο να θέλουμε ή να μη θέλουμε…
Εμπειρίες από το Άγιον Όρος – Λεμεσού Αθανασίου
~ Όταν ήμουν στο Άγιον Όρος κάναμε ένα διάστημα στην Καψάλα, στην έρημο της Καψάλας – είναι περιοχή μεταξύ Καρυών Παντοκράτορος και Σταυρονικήτα• μια αγιασμένη περιοχή, έρημος, πανέμορφη, τότε στην εποχή μου ακόμα πιο γραφική, χωρίς δρόμους, χωρίς τίποτα.
Μια Μεγάλη Σαρακοστή, ένας ηλικιωμένος μοναχός ζούσε σε ένα μοναστήρι… Οι αδελφοί τον σεβόντουσαν και τον φοβόντουσαν λίγο – φαινόταν ότι ήταν σχεδόν άγιος
Μια Μεγάλη Σαρακοστή, ένας ηλικιωμένος μοναχός ζούσε σε ένα μοναστήρι. Ήταν αυστηρός με τον εαυτό του: έτρωγε λίγο, προσευχόταν πολύ και μιλούσε ελάχιστα. Οι αδελφοί τον σεβόντουσαν και τον φοβόντουσαν λίγο – φαινόταν ότι ήταν σχεδόν άγιος.