~ Τέλος του 20ου αιώνα πήγαινα μια φορά από τη Μόσχα στο Σέρπουχοβ. Μαζί μου είχα την αυτοβιογραφία του Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως (Βαλεντίν Φέλιξοβιτς Βόινο-Γιασενέτσκι) «Αγάπησα το μαρτύριο», που είχα αγοράσει πρόσφατα στο ναό.
Διηγήθηκε Γέρων:
«Κάποτε ήρθαν και με προσκύνησαν τα δαιμόνια, ενώ έψελνα το Χερουβικό και είχα φθάσει στο «και τη ζωοποιώ Τριάδι».
«…Όσο περνούσαν οι μέρες ξυπνούσαν τα όνειρα. Καλοκαίρι σ’ ένα ελληνικό χωριό θα πει πατρίδα.
[…] Αυτό είναι το τέχνασμα του διαβόλου. […] Στην αρχή, πριν να την κάνουμε (την αμαρτία) μας την εμφανίζει μικρή και ασήμαντη, όπως ένα μυρμήγκι. Χωρίς σημασία και χωρίς συνέπειες.
