Όταν κάποτε επισκέφθηκα τις σπηλιές του Αγίου Όρους, κάποια φορά συνάντησα έναν ασκητή με τον οποίο κάθησα να συζητήσω και να ρωτήσω κάποια πράγματα…
Της Μαίρης Ορφανίδη: «Πώς, ενώ έμαθα να θαυμάζω την απλή αμφίεση των ιερέων, τώρα να ταυτιστώ με την πολυτελή εμφάνιση που παραπέμπει στη ζωή των Βυζαντινών αυτοκρατόρων; Πώς, ενώ με συγκινεί το στασίδι της προσευχής, τώρα να ανεβώ στον θρόνο της εξουσίας και τιμής;
Το σώμα μας αποβάλλει κυρίως τις τοξίνες που συσσωρεύει μέσω του συκωτιού το οποίο αποτοξινώνει και καθαρίζει τον οργανισμό φιλτράροντας συνεχώς το αίμα από τα δηλητήρια που εισέρχονται σε αυτό μέσω της πεπτικής οδού, του δέρματος και του αναπνευστικού συστήματος.
Δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά που ο Αριστοτέλης έγραψε τα «Πολιτικά» αποδείχθηκε όχι μόνο επίκαιρος και σοφός αλλά φάνηκε να ήξερε τον σχεδιασμό όσων ήθελαν να εξοντώσουν το λαό ο οποίος είναι ο ίδιος από τότε μέχρι σήμερα.
Συχνά οι προσκυνητές ζητούσαν από τον Γέροντα Πορφύριο να προσευχηθεί για εκείνους και για αγαπημένα τους πρόσωπα και πάντοτε ο Γέροντας υποσχόταν πως θα το πράξει.
Οι άγιοι Κύριλλος -κατά κόσμον Κωνσταντίνος- (827-869 μ.Χ.) και Μεθόδιος (815-885 μ.Χ.) κατάγονταν από την Θεσσαλονίκη και ο πατέρας τους ήταν αξιωματούχος του Βυζαντινού στρατού.
H Γερόντισσα Λαμπρινή Βέτσιου (+2002) από τα Καλομόδια της Άρτας, ασκήτρια μέσα στον κόσμο και σκεύος εκλογής του Κυρίου από την παιδική της ηλικία, μας δείχνει το δάχτυλό της που βούτηξε στη φωτιά του Άδη για να ανακουφίσει με λίγο σάλιο ένα βασανιζόμενο εκεί συγχωριανό της!
*Για την ανάπαυση των ψυχών.
Σα δάκρυά σου τα σύμπονα προσμένω , όχι το θρήνο και τον κοπετό σου , τις άναρθρες κραυγές σου πάνω από το άψυχο σώμα μου και το σταυρό στο κοιμητήρι.
ADAM GARRIE, The Duran
9 Μαΐου 1945, Ημέρα της Νίκης, ομιλία του Βλαντιμίρ Πούτιν που συνέδεσε τις απειλές του παρελθόντος με αυτές του παρόντος.
Ἐκεῖ πού προσπαθοῦσα νά βγάλω τά πτύελα ἀπ’ τή νάρκωσι καί χρειαζόμουν βοήθεια, εἶδα δύο γιατρούς μελαμψούς, λεπτούς, μέ ἄσπρα δοντάκια, καί μιλοῦσαν στήν ἀραβική γλῶσσα μεταξύ τους.
Από το ρήμα (ελληνική λέξη) διακρίνω προέρχεται το επίθετο διακριτικός, ή, ό, και το ουσιαστικό η διάκριση.
Σε λίγους πιστούς είναι γνωστή η εορτή, με την οποία θα ασχοληθούμε τώρα. Εκτός από τους ιερείς και μερικούς άλλους χριστιανούς, που έχουν ένα στενότερο σύνδεσμο με την Εκκλησία μας, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη της.
*Διηγείται ο άγιος Γέρων παπα-Χαράλαμπος Διονυσιάτης…απαντώντας σε ερώτηση αν ωφελούν οι προσευχές μας τους άλλους…
Μία μάνα πήγε το παιδάκι της να εξομολογηθεί, όταν αυτή ήταν στο δημοτικό.
Σκεφτόταν, «θα το πάω τώρα, από μικρό, να το ‘χω σίγουρο ότι θα είναι προσεκτικό, ότι θα το φυλάξει ο Θεός και θα ‘ναι στο δρόμο του.
Δελτίο τύπου εκδήλωσης: “ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΙΔΕΙΑ Ή ΑΘΕΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ”.
Κάποτε εμφανίστηκε ο διάβολος μπροστά στον αιγύπτιο ασκητή Μακάριο και για να τον κάνει να λιποψυχήσει, του είπε:
σχόλιο Γ.Θ (ΕΚΤΑΚΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ) : Από στόμα σε στόμα έφτασε σε όλη την Ελλάδα το μέγα θαύμα με το ελικόπτερο που έπεσε και την κοπέλα που γλύτωσε. Αυτό που δεν θα διαβάσετε παρακάτω είναι το ότι η Παναγία προσφωνήθηκε ως η “Παναγία η Ακρωτηριανή”.
Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος.
Μία γυναίκα που φορούσε ένα ξεθωριασμένο καρό φουστάνι, με το σύζυγό της ντυμένο με ένα φτωχικό κοστούμι, κατέβηκαν από το τρένο στη Βοστώνη και κατευθύνθηκαν προς το γραφείο του προέδρου του Πανεπιστημίου Harvarard. Δεν είχαν ραντεβού.
