Ποια είναι και τι συμβολίζουν τα ιερά αντικείμενα με τα οποία τελείται η Θεία Λειτουργία

Ιερά ἀντικείμενα μέ τά ὁποῖα τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία καί μέ τήν βοήθειά τους λαμβάνουμε στήν ψυχή καί τό σῶμα μας τόν Σωτῆρα Χριστό, εἶναι τά ἑξῆς:

Ο Δίσκος, είναι ἕνα μεταλλικό ἀβαθές πιάτο, ὅπου τοποθετοῦνται τό τεμάχιο τοῦ ψωμιοῦ πού εἶναι χαραγμένο τό ΙΣ- ΧΡ, ΝΙ-ΚΑ, καί ὀνομάζεται ῞Αγιος ῎Αρτος, οἱ Μερίδες τῆς Παναγίας, τῶν ‘Αγγέλων, τῶν ζώντων καί τῶν νεκρῶν ἀδελφῶν μας. Αὐτός ὁ Δίσκος συμβολίζει τήν φάτνη στήν ὁποία γεννήθηκε ὁ Σωτῆρας μας Χριστός.

Τό ῞Αγιο Ποτήριο. Εἶναι ἕνα ποτήριο μέ βάσι καί κορμό (χερούλι), στό ὁποῖο ἐκχύνει ὁ ῾Ιερεύς κρασί καί νερό γιά τήν τέλεσιν τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Αὐτό μᾶς ὑπενθυμίζει τό Ποτήριο τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου (Ματθ.26,27).

Η Λόγχη, εἶναι ἕνα μαχαιράκι πού καταλήγει σέ μορφή βέλους μέ τό ὁποῖο βγάζει ὁ ῾Ιερεύς τίς μερίδες ἀπό τό πρόσφορο καί τίς τοποθετεῖ στόν Δίσκο. Συμβολίζει τήν λόγχη μέ τήν ὁποίαν ἐλόγχευσαν τό ἐπί τοῦ Σταυροῦ κρεμάμενον Κύριό μας (‘Ιωάν.19,34-37) καί τό ῾Ιερό Κοχλιάριο (κουταλάκι), μέ τό ὁποῖον διαμοιράζει ὁ ῾Ιερεύς τήν Θεία Κοινωνία στά στόματα τῶν ὀρθοδόξων Χριστιανῶν μας. Αὐτό συμβολίζει τήν τσιμπίδα μέ τήν ὁποία τά ἀγγελικά τάγματα Σεραφείμ ἐπῆραν ἀναμμένο κάρβουνο ἀπό τό Οὐράνιο θυσιαστήριο καί τό ἀκούμπησαν στά χείλη τοῦ Πορφήτου ῾Ησαῒου καθαρίζοντάς τον ἀπό κάθε μολυσμό (῾Ησ.6,1-8).῾Ο ‘Αστέρας πού τοποθετεῖται στό Δίσκο, συμβολίζει τόν ἀστέρα πού οδήγησε τούς Μάγους στήν Βηθλεέμ

Σ’ αὐτά προστίθενται τά καλύμματα τῶν Τιμίων Δώρων: ῞Ενα γιά τόν ῞Αγιο Δίσκο, μέ τήν μορφή τοῦ Σταυροῦ, τό δεύτερο γιά τό ῞Αγιο Ποτήριο καί αὐτό μέ σταυρική μορφή, τό τρίτο, μεγαλύτερο, πού ὀνομάζεται «Αέρας» καί σκεπάζει ὁ ῾Ιερεύς τά Τίμια Δῶρα. Τά μικρά καλύμματα συμβολίζουν τά βρεφικά ἐνδύματα μέ τά ὁποῖα ἡ Θεοτόκος Μαρία ἐτύλιξε τό Βρέφος ‘Ιησοῦν, ἐνῶ τό μεγαλύτερο συμβολίζει τόν Οὐρανό, δηλαδή ὅπως ὁ Οὐρανός σκεπάζει τήν γῆ, ἔτσι καί τό κάλυμμα ‘Αέρας σκεπάζει τά Τίμια Δῶρα (Γεν.1,6-8 καί Ψαλμ.103,2-6).

από το βιβλίο: “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ” – ΔΡ. ΑΝΔΡΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΡΑΝΤ ΚΑΙ ΧΟΥΝΕΝΤΟΑΡΑΣ 1957, ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ (Μετάφρασιη ὑπό Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ
Γρηγοριάτου)